"Nou, schat, mijn dag begon aardig rustig. Ik besloot eerst door Whiterun te slenteren, waarna ik een aantal werkzaamheden wilde verrichten, want er moet natuurlijk brood op de plank liggen. Een paar dagen geleden ontving ik een verzoek om een leegstaande vleugel van een kasteel te onderzoeken, deze zou namelijk spoken. Dus ik vertrok naar het kasteel, maar onderweg overkwam me toch iets raars. Er sprintte een man langs me af alsof zijn leven ervan af hing. Even later zag ik er een geit achteraan sprinten, grappig hè?!"

De reactie van mijn vriendin was teleurstellend. Meer dan "uhhu" kwam er niet vanaf. Maar ik was in gedachten alweer vertrokken, weg in een fantastisch land dat mijn vermogen tot verbeelding vertienvoudigt: Skyrim. Oké, feitelijk gezien is Skyrim een provincie van het land Tamriel, maar het heeft een eigen identiteit, iets wat keer op keer terugkomt in elk klein detail van haar grandioze ontwerp.

Compleet

Skyrim voelt aan als een land, compleet met inwoners, een regering, een economie en een rijke geschiedenis. Vooral dat laatste blijft haken na een langdurige speelsessie. Naarmate je meer ontdekt en ziet van Skyrim blijven bepaalde onderdelen en verhalen je bij. Zo zal ik het verhaal van een jonge dief, die de liefde van zijn leven ontmoette tijdens een klus, nooit vergeten. En dit heb ik gelezen in een willekeurig boek, dat ik vond in een willekeurige kerker. Er zijn honderden van dit soort aanvullingen te vinden in Skyrim. Waar je ook kijkt puilt er geschiedenis en bedachtzaamheid uit, en dat is tegenwoordig een zeldzaam goed.

Dit geldt ook voor alles dat je doet in de immense wereld die voor je voeten ligt. Voor je het weet zit je logboek vol met interessante queesten om je in te verliezen. Deze zijn vrijwel allemaal boeiend en bieden extra context voor de spelwereld en verschillende situaties. Zo liep ik bijvoorbeeld door één van de acht grote steden langs een verlaten huis. Eenmaal binnen merkte ik dat er iets mis was. Eén van de zogeheten Deadric Lords - vergelijkbaar met demonen - had zich er blijkbaar gevestigd. Tijdens het verhaal dat zich hier ontwikkelde leerde ik meer over onderdelen van de mythologieën achter The Elder Scrolls. Zo geeft bijna elke missie of queeste extra betekenis aan de wereld om je heen.

Dat is misschien wel het beste compliment dat ik een spel kan geven. Hoe vaak heb je meegemaakt dat je zorgeloos door een spelwereld loopt, een mysterieuze grot tegen het lijf loopt en eenmaal binnen precies kan herkennen welke beschaving het heeft gebouwd, om je vervolgens te realiseren wat voor effect dit heeft op jou als personage? De frequentie waarin Skyrim je voorziet van dit soort momenten is niet te onderschatten, en één van de beste redenen om door te blijven spelen en meer te ontdekken.

In elk opzicht

Laten we ook niet vergeten dat Skyrim prachtige audiovisuele prestaties levert. Van de verbazingwekkende besneeuwde bergtoppen in de verte, tot de groene, volle bebossing om je heen. Alles herinnert de speler aan de enormiteit van de spelwereld, zonder het eentonig over te laten komen. En een evenredig epische soundtrack met een Noors smaakje sluit hier perfect op aan.

Als klap op de vuurpijl is het ook gewoon een enorm sterke rpg. Het spelen van een rol is dan ook een understatement in Skyrim. De eerste keuze die je maakt is met welk ras je speelt. Dit heeft effect op de manier waarop elk personage in de wereld met jou omgaat. Kies voor een Nord en je wordt met open armen ontvangen, omdat dit ras Skyrim als thuis noemt sinds het begin der tijden. Kies voor een Dark Elf, en je wordt afgestoten door grote delen van de samenleving, omdat dit in weze immigranten zijn. Dit sluit aan op alle onderdelen die ik eerder al noemde, en zorgt er ook weer voor dat je over belangrijke aspecten van de geschiedenis leert. Werkelijk elk onderdeel van het spel valt op deze manier samen.

Het spelen van Skryim levert dankzij al deze punten ervaringen van verwondering, verrassing en verrijking op, en het spel zit er barstensvol mee. Het is dan ook niet gek dat The Elder Scrolls V: Skyrim van ons deze eervolle eerste plaats krijgt in de top tien van 2011.

Oh, en draken. FUS-RO-DAH!

delen |