Creativiteit en het maken van keuzes zijn belangrijk voor Corvo Attano in Dishonored. Sluip je liever langs een aantal tegenstanders, spring je over daken of gebruik je krachten om een hoop ratten richting je tegenstander te sturen? De mogelijkheden zijn eindeloos. Corvo neemt namelijk wraak op alles en iedereen. Dus gebruik je krachten om je vijand opgegeten te zien worden door ratten. Wraak is zoet…

Dunwall, een stad die geteisterd wordt door de pest en corruptie van het leger staat aan de rand van de afgrond. Hoofdpersonage Corvo Attono, de bodyguard van de keizerin, komt tijdens het begin van de game terug van een reis waar hij heeft onderzocht wat de mogelijkheden zijn tegen de rattenplaag. Alsof de rattenplaag nog niet genoeg is, wordt de keizerin recht voor Corvo's ogen vermoord en wordt Emily, de troonopvolgster, gekidnapt. De mysterieuze vijanden verdwijnen met Emily en Corvo blijft alleen over met het zielloze lichaam van de keizerin in zijn armen. Reden genoeg voor het leger om Corvo als schuldige te benoemen en te arresteren. Dit ruikt naar een complot en dat geeft Corvo genoeg redenen om op een of andere manier wraak te nemen.

Schattige ratjes...
Dat de game volgens veel mensen doet denken aan BioShock is niet heel raar. Dishonored is namelijk ontwikkeld door Arkane Studios, de ontwikkelaar achter BioShock 2. De game doet namelijk op het gebied van leveldesign en gameplay behoorlijk denken aan BioShock. Naast BioShock heeft de game ook veel weg van een mix tussen Thief, Half-Life, Assassin’s Creed en Deus Ex. Ondanks de gelijkenissen blijkt Dishonored een game te zijn met een eigen gezicht. Wat het meest opvalt aan de game is de setting, waar steampunk opvalt in een klassieke wereld. Dunwell bevat namelijk alles wat doet denken aan Londen: veel riolen, donkere stegen met lantaarnpalen en ouderwetse huizen. Dunwell is een stad waar armoede aanwezig is, alsof de rattenplaag alleen al niet genoeg is, heeft het leger namelijk ook de overmacht in de stad. Er is een avondklok ingesteld in de stad en de inwoners hebben totaal geen vrijheid meer.

Aan alles in Dunwell valt te zien dat de pest aanwezig is. In de gehele stad liggen lijken, lopen zieke en gestoorde mensen rond en lopen er ook nog gigantisch veel ratten rond. Op het gebied van leveldesign is Dishonored echt geweldig, dat enorm doet denken aan Rapture uit BioShock. Wel is de game op grafisch niveau behoorlijk matig. De textures in de game zijn vaak erg slecht, wat vaak gewoon pijn aan je ogen doet. Vooral de momenten in de game die zich overdag afspelen zijn meestal niet om aan te zien. Dishonored hebben we dan wel op PlayStation 3 gespeeld, die zoals wel vaker de minste van de drie (PlayStation 3, Xbox 360 en pc) is op het gebied van graphics en laadtijden. Maar de andere twee versies doen het een stuk beter, waar de pc-versie uiteraard de beste is. Gelukkig verdient de game op het gebied van leveldesign en sfeer wel een dikke pluim, gezien dat dik in orde is.

Dishonored is voorzien van een hub-wereld, om precies te zijn de Hounds Pit Pub. In de kroeg kom je het verzet tegen, dat je destijds heeft geholpen om te ontsnappen uit de gevangenis. In de hub-wereld krijg je informatie over je volgende missie, praat je met verschillende personages en kun je upgrades kopen voor wapens en voor je masker. Hierin wordt wel meteen duidelijk dat Dishonored qua verhaal niet echt interessant is. Corvo moet namelijk een personage voorstellen dat persoonlijk wraak wil nemen, alleen komen we dit eigenlijk nooit tegen. Corvo krijgt een opdracht, vermoordt een personage en komt vervolgens weer terug. Zonder te praten of zelf keuzes te maken voelt Corvo uiteindelijk meer aan als een slaaf van het verzet. Hierdoor krijg je totaal geen binding met Corvo, met andere personages of met het verhaal zelf. Zonde, gezien het verhaal niet slecht is, maar de manier waarop het verteld wordt dus wel.

Stealth of actie...
In de missies die je speelt kun je zelf kiezen hoe gericht je te werk gaat. Dishonored is namelijk een game die je op verschillende manieren kunt spelen. Ga je meer sneaky te werk met je mes en snij je bij het besluipen van je vijand liever zijn keel door, of kies je ervoor om iedereen die je tegenkomt overhoop te schieten. Natuurlijk kun je ook lief doen en gewoon helemaal niemand vermoorden. Dit is moeilijk, maar het is zeker mogelijk. Danzkij de keuzes die je moet en gaat maken, bevat de game een chaos-systeem. Met dit systeem krijg je na elke missie een score te zien van hoe je te werk bent gegaan. Vermoord je veel onschuldige mensen, help je geen mensen bij mini-quests en zorg je dat je vaak wordt gezien, dan krijg je een slechte score, wat zowel belangrijk is voor het einde als voor Dunwell zelf. Hoe meer mensen je vermoordt, hoe vaker je later in de game ziet dat Dunwell alleen maar verslechtert. Hierdoor krijg je in de straten van Dunwell meer ratten op straat en meer zieke mensen te zien. Doe je juist het omgekeerde, dan krijg je uiteraard minder ratten te zien en mag je hopen op een beter einde.

Zoals al was aangegeven is de keuze dus behoorlijk groot als het aankomt op de manier van hoe je te werk gaat. De missies zelf zijn wel behoorlijk rechttoe, waarbij je eigenlijk altijd een belangrijk iemand moet vermoorden. Elke missie bestaat uit een groot gebied waarin je op dat moment vrij kunt rondlopen. Doordat je vrij bent om te doen wat je wil, krijg je ook verschillende opties om verder te komen. Klim je liever dankzij je krachten een dak op, of kies je om via het riool verder te gaan.

Corvo is een sluipmoordenaar en ondanks dat het mogelijk is om als Rambo door de levels te rennen, krijg je toch meer voldoening als je rustig te werk gaat. Corvo beschikt namelijk altijd over een zwaard in zijn rechterhand en met zijn linkerhand zijn er meerdere opties mogelijk. Zo kun je een wapen gebruiken, maar beschikt Corvo ook over een handige kruisboog. Met je kruisboog heb je weer een assortiment aan pijlen. Denk hierbij aan een pijl die je vijand in slaap laat vallen of een pijl die je vijand laat rondrennen terwijl hij in brand staat.

Harry Potter is er niks bij...
Maar de kracht van Corvo ligt uiteindelijk in een aantal spreuken die je kunt gebruiken. Deze spreuken unlock je door ze te kopen in het menu. In de gehele game zijn er namelijk runes te verzamelen. Met deze runes kun je speciale spreuken unlocken. In totaal beschik je over vijf spreuken, die uiteraard mana kosten. Mana kun je verkrijgen door speciale vloeistof te drinken die je in de gehele wereld kunt vinden. De game bevat namelijk veel voorwerpen die je kunt oppikken. De meeste voorwerpen zijn te gebruiken voor meer health en mana, maar zo zijn er bijvoorbeeld ook boeken die meer informatie geven over Dunwell en geluidstapes die meer vertellen over het verhaal.

Blink is waarschijnlijk een spreuk die vaak wordt gebruikt, want hiermee teleporteer je naar een ander locatie in je gezichtsveld. Hiermee kun je dus hogerop komen en via daken naar andere gebieden gaan. Bend Time zorgt ervoor dat de tijd langzamer gaat. Een handige spreuk, omdat je dus even snel de tijd stil kunt zetten, vervolgens je tegenstanders in je buurt af kunt maken en uiteindelijk rustig verder kunt lopen. Met Dark Vision beschik je over betere ogen waarmee je door muren heen kunt kijken. Zo zie je dus waar je vijanden zijn en waar ze heen lopen. Devouring Swarm is een spreuk die je liever niet ziet gebeuren. Hiermee roep je namelijk een zwerm ratten op die je tegenstanders levend opeten. Windblast geeft je de mogelijkheid om een krachtig windhoos los te laten op je tegenstanders. Als laatste is er dan nog Possession waarmee je controle krijgt over een mens of dier. Dit kan een vis in het water zijn of uiteraard een vijand uit het leger. Uiteindelijk zijn de spreuken enorm van belang om verder te komen in de game, waarbij het mogelijk is om de spreuken te combineren. Zet de tijd maar eens stil en laat dan een zwerm aan ratten los, dan zie je hoe de ratten je vijanden in slow motion opeten.

Conclusie
Dishonored is zonder twijfel een frisse game in een tijd waar alleen nog maar sequels en prequels de overhand hebben. Dankzij de keuzes die je in de game kunt maken ben je aardig zoet met Dishonored, die overigens geen multiplayer bevat. Gelukkig is dat ook totaal niet nodig, want de game is opzich aardig lang. Wel kun je de speelduur behoorlijk verkorten door als Rambo door de game te lopen. Ondanks een aantal kleine minpuntjes blijft Dishonored een fantastische game die vooral qua artistieke en grafische stijl niet snel vergeten gaat worden.

Gespeeld op PlayStation 3, ook beschikbaar op Xbox 360 en Windows.

Zie hier de FOK!games beoordelingsrichtlijnen.

Lees ook: