Gespeeld op pc.

Het in 1997 uitgebrachte Dungeon Keeper bood ons een verfrissende kijk op het fantasy-genre in games. In plaats van als held door een aantal kerkers, grotten en ondergrondse schuilplaatsen te kruipen, plaatste de game je in de rol van gastheer. Dungeons doet hetzelfde, maar dan 15 jaar later. Wat is er veranderd in die tijd?

Verhaal

Deimos, dungeon master en all around bad guy, zit op zijn troon te ontspannen na een dag hard werken, wanneer zijn vriendinnetje Calypso hem laat weten dat het over en uit is. Dat pakt ze nogal rigoreus aan: binnen de kortste keren is Deimos zijn prachtige kerkercomplex kwijt en moet hij genoegen nemen met een kleine kerker nabij een dorpje. Weg is zijn macht en zijn prestige. Het enige wat hij overgehouden heeft aan de verbroken relatie is een persoonlijke raadgever, Mr. Sidekick genaamd. Hij begeleidt je in je missie om je dungeoncomplex terug te claimen en wraak te nemen op je ex.

Gameplay

Dungeons is flink geïnspireerd door de beide Dungeon Keeper-games en dat merk je. De spelformule is nagenoeg gelijk: bouw een dungeon en lok helden naar binnen, wiens soul energy vervolgens als resources dienen voor het upgraden van je basis. Een held die het goed naar zijn zin heeft gehad en veel experience heeft verdiend, levert meer soul energy op. Het is dus zaak dat je de dungeon een beetje aankleedt met creepy standbeelden, valse vallen en enge monsters om de veeleisende avonturiers bezig te houden. Nou ja, tot je ze naar het hiernamaals stuurt natuurlijk. Of ze in de gevangenis gooit om nog een beetje meer soul energy eruit te persen. Pas wel op, een held die het iets te veel naar zijn zin heeft en iets te goed gaat, kan zomaar je Dungeon Heart bereiken en vernietigen. En dan is het over en uit.

Verschillende helden hebben verschillende behoeftes. De ene wil monsters bevechten, de andere komt voor het goud of voor de ornamenten. Hoe meer je voldoet aan de individuele eisen, hoe meer soul energy er te verdienen valt. Tevreden zijn ze echter nooit, wat soms voor irritatie zorgt. Je kunt je dungeon uitbreiden door goblins in dienst te nemen en ze te laten graven, waarmee je nieuwe kamers aan het complex kunt toevoegen of verborgen schatten bereikbaar kunt maken.

Monsters in de dungeon kunnen de helden doodmaken, maar zullen daar meestal niet in slagen. Dat komt doordat sommige monsters de helden ongestoord laten passeren, of omdat ze simpelweg niet sterk genoeg zijn om de held in kwestie aan te kunnen. Monsters sterker maken kost soul energy, maar die kosten zijn veel hoger dan een held oplevert. Monsters upgraden is dan ook een tijdrovend karwei, waardoor je aardig wat helden "te gast" moet hebben voordat je toe bent aan sterke helden die meer opleveren. De balans tussen helden en monsters is niet altijd even goed in dit spel. Gelukkig loopt Deimos zelf ook rond, en kun je met hem zelf het vuile werk opknappen (monsters zijn niet direct te controleren namelijk.) Deimos kan nieuwe skills aanleren via een eenvoudige skilltree en een aantal magische spreuken casten. Ook heeft hij een staf waarmee hij helden te lijf kan gaan. Verwacht echter niet te veel van dit hack & slash-gedeelte, het is summier uitgewerkt.

De gameplay, ook al is er veel te doen, wordt na een tijdje repetitief en saai. Dit komt mede doordat de missiedoelen niet veel variatie bieden. De controls doen hun werk goed, maar zijn soms net wat contra-intuïtief, waardoor je soms het overzicht kwijtraakt.

Beeld, geluid en presentatie

Dungeons ziet er niet slecht uit, maar behoort zeker ook niet tot de top. Uitgezoomd ziet het er heel sfeervol uit, maar ingezoomd valt dat een beetje weg. Net als het overzicht trouwens, waardoor je meestal redelijk ver uitgezoomd zult spelen. De menu's en de interface zijn mooi ontworpen, je merkt dat de makers hun best gedaan hebben er iets moois van te maken.

De muziek is niet opzienbarend, maar prima in orde. De voice-acting varieert nogal in kwaliteit. Dungeons neemt zichzelf niet erg serieus, maar de komische toon slaat de plank net zovaak mis als raak. Met name mr. Sidekick, voorzien van een maniakale over de top schurende stem gaat regelmatig over de irritatiegrens.

Al met al is Dungeons echter een verzorgde game geworden, waar duidelijk veel liefde en aandacht aan is besteed.

GOTY

Dungeons is oorspronkelijk al in 2011 uitgekomen, maar nu is de welbekende GOTY-editie verschenen. In dit geval betekent het dat er twee DLC-pakketten zijn toegevoegd met extra maps en items en een dubbelzijdige poster in het doosje is ingesloten.

Conclusie

Dungeons GOTY is geen slechte game, maar biedt ook niet veel nieuws onder de zon. Aan alles is te merken dat de makers grote fans zijn van de Dungeon Keeper-games, maar nergens kunnen ze dit niveau behalen. Wat overblijft is een leuk tussendoortje. Niet meer, niet minder.

Lees ook: