Na het succes van Trine in 2009 was het bijna onvermijdelijk dat er een vervolg op deze sidescroller zou komen. In deze versie gaan de drie helden uit het eerste deel weer op pad om gezamenlijk avonturen te beleven in een onbekende en sprookjesachtige wereld.

De Trine bepaalt
Onbekend met het eerste deel van het spel, word ik aan het begin als eerste kort op de hoogte gebracht van het verhaal uit de eerste Trine waarna het tweede deel begint. Het verhaal speelt zich wederom af rondom de drie bekende helden, Amadeus de tovenaar, Pontius de ridder en Zoya de dief. Zij worden door de Trine, een magisch object, verplaatst naar een onbekende wereld waarvan zij nog niet weten wat zij daar precies moeten doen. Gedurende de verhaallijn en de gebeurtenissen daarin krijgen zij een steeds beter beeld van hun opdracht.

Denken en vechten
De opzet van het spel is een puzzel. Je moet door de wereld heen lopen en gaandeweg kom je verschillende obstakels tegen die je zult moeten overwinnen. Hiervoor brengt elk van de helden twee speciale vaardigheden met zich mee. Amadeus kan dozen laten verschijnen die bijvoorbeeld als opstap kunnen dienen en objecten laten zweven en ergens anders neerzetten, Pontius kan vechten met zwaard en schild of met een strijdhamer muren en dergelijke kapotslaan en Zoya heeft een pijl en boog en kan met een werphaak via houten objecten omhoog klimmen en heen en weer slingeren. De moeilijkheidsgraad van de verschillende levels heeft mij zeer positief verrast. Soms zul je echt van alles moeten proberen voor je erachter komt wat je moet doen om verder te komen. Dit maakt het spel uitdagend waarbij soms zelfs de frustatie toeslaat.

Goblins die vanuit het niets op je af komen springen of vanaf hoge plateaus met pijl en boog op je schieten, gepunte staven in de grond, vuurspuwende buizen en gigantische kikkers. Dit zijn slechts enkele van de obstakels die op je afkomen in Trine 2. Sommige puzzels lijken op eerdere waardoor je ze snel oplost, maar andere zijn soms zo moeilijk dat je er tien à vijftien minuten mee bezig bent. Gelukkig kun je een stem in het optiemenu aanzetten die je een subtiele hint geeft na twee of vijf minuten in een puzzel. De gevechten zijn daarentegen redelijk makkelijk, wat enigszins teleurstellend is. Zeker de eindbazen, waarvan de gevechten op hetzelfde niveau liggen als de rest, zijn minder sensationeel dan je zou verwachten.

Wat doen die bubbels daar?
Een leuk extraatje zijn de bubbels die door het hele spel heen hangen. Als je hier genoeg van verzamelt kun je de personages opwaarderen met nieuwe of betere mogelijkheden. Zo kun je Amadeus de mogelijkheid geven meerdere dozen te laten verschijnen voor een nog hogere opstap of kan Pontius met zijn schild tegenstanders bevriezen. Deze power-ups zijn niet per se nodig om door de levels heen te gaan, maar ze maken het je wel een heel stuk makkelijker.

Verrassend sfeervol
Wat vanaf het allereerste moment al opvalt, is het complete sfeerplaatje dat men bij Trine 2 weet neer te zetten. Hierin lijkt alles te kloppen. De omgeving en achtergrond zijn prachtig opgemaakt. Of het nu een prachtig groen bos is of een donkere grot vol spinnenwebben, je kunt zien dat men op de spelwereld haar best heeft gedaan. De muziek maakt dit sfeerplaatje helemaal af. Het past zo goed in het geheel dat het mij niet eens heeft gestoord dat het bijna constant hetzelfde deuntje is. Het is misschien wel het best te vergelijken met de eerste keer door Droomvlucht in de Efteling, waarbij je zo onder de indruk bent van de sfeer dat je je later pas realiseert dat je constant hetzelfde deuntje hebt gehoord.

Twee kunnen meer dan één
Waar je in de singleplayer telkens kunt wisselen van personage al naar gelang nodig is voor de puzzels, bezit Trine 2 ook een online en een offline co-opmultiplayer. Hierin kies je voor één van de personages en loop je gezamenlijk door de verschillende levels heen. Hierin kun je volledig gebruikmaken van de mogelijkheden van het personage door bijvoorbeeld met het schild van Pontius de ander te beschermen of door Amadeus een ander personage te laten zweven naar een hoger gelegen platform. Hierdoor kun je op nog weer andere manieren de puzzels oplossen en bubbels bereiken die anders misschien onbereikbaar zijn.

Conclusie
Trine 2 is een zeer goed in elkaar gezette puzzelgame. De sfeer die wordt neergezet in beeld en geluid houdt je vast van het begin tot het eind. De puzzels hebben een grote variëteit in zich, van erg makkelijk tot frustrerend moeilijk. De gevechten zijn makkelijker dan je zou verwachten, maar de rest van het spel maakt dit meer dan goed. Trine 2 mag worden gerekend tot de toppers onder de indiegames van 2011.