Exclusief voor Nintendo 3DS

Elke Nintendo-console en -handheld krijgt bijna traditiegetrouw hun eigen Mario Kart-game. Meestal vroeg in de cyclus, waardoor het steevast uitgroeit tot dé multiplayergame waar je altijd op terug kunt vallen. De komst van de koning van de kartgames op de 3DS betekent dan ook de officieuze ontgroening van de handheld.

De kern van de Mario Kart-formule is ongewijzigd gebleven in dit zevende deel: Enigszins chaotisch racen over kleurrijke en fantasievolle banen volgepropt met items en boost-panelen. Dat wil niet zeggen dat Nintendo bang is om hier en daar wat nieuws te proberen. Elke MK heeft zo zijn eigen gimmick (in de positieve zin van het woord) die het onderscheidt van zijn broeders. Double Dash introduceerde bijvoorbeeld twee personages per kart en de Wii-versie had de motorfietsen.

Mario Kart 7 zet daar zweefvliegtuigen en onderwaterpropellers tegenover. Dit geeft de game een Ter land, ter zee en in de lucht-dimensie die voor leuke variatie zorgt. In de lucht is het met name belangrijk om een paar obstakels te ontwijken die je reis proberen te verstoren. Vervolgens is het soms handig om de vlucht zo lang mogelijk uit te houden, want daarmee kun je gedeeltes van banen overslaan en je concurrenten ver achterwege laten. Dit doe je al dan niet door in luchtstromen te manoeuvreren die vaak bruikbaar je vlucht verlengen.

Onderwater heb je minder controle over je kart en gaat alles langzamer. Als je scherp door bochten probeert te driften, dreigt je voertuig te kantelen. De algemene daling in snelheid en het feit dat je bochten voorzichtiger moet behandelen, zorgt voor een aangename tempowisseling van het gewone racen.

De vlieg- en onderwaterstukjes zijn aardig, maar ze hebben een veel belangrijkere functie dan alleen voor variatie zorgen. Door de verschillende hoogtes zijn de banen een stuk verticaler geworden, met meerdere dieptelagen waaruit je tijdens het racen kunt kiezen. Mario Kart is nog nooit zo afgeladen geweest met alternatieve routes en shortcuts.

De verticale dimensie zorgt voor een nieuw, aangenaam laagje strategie. Vaak zijn de beste geheime routes een stuk risicovoller, met moeilijk in te komen ingangen, nauwere wegen en boost-panelen die je ook de afgrond in kunnen werken. Soms zijn de ongewone routes niet eens sneller, maar ze helpen je alsnog door je tijdelijk van de gevaarlijke wanorde van de middenmoot te scheiden. Een paar zijn alleen bereikbaar met de boost van een mushroom-item, dus je moet in overweging nemen of je dat item vasthoudt en jezelf dus kwetsbaar laat voor aanvallen.

Tevens is de herspeelbaarheid dankzij de meerdere routes opgeschroefd, je moet immers een baan goed verkennen om de beste routes uit te kunnen vogelen. Daar helpt de terugkeer van de gouden muntjes bij. Ze stippelen het ideale pad voor je uit en geven je daarbij een kleine boost aan je snelheid.

De vernieuwing in het ontwerp van banen houdt niet op met de hoogtelagen; er zijn nu een paar parkoersen die met traditie breken en in plaats van uit drie laps uit één grote lap bestaan. Al deze kleine verandering geven deze Mario Kart een andere dynamiek dan zijn voorgangers. Er is dus toch nog positieve evolutie mogelijk binnen de oude franchise.

Een ander teken van modernisering is dat je nu je kart kunt customizen. Je kunt zelfs met de bovengenoemde munten nieuwe onderdelen vrijspelen. Het type chassis, banden en vlieger dat je kiest kunnen wel degelijk grote invloed op je prestaties hebben. Het blijft wel vrij bassaal, omdat je niet zelf kunt kiezen wat je unlockt, maar het is een stap in de goede richting. 

Het zou Mario Kart niet zijn als er geen items waren om het leven van andere racers mee te verzieken. De Wii-versie voerde het aantal racers op tot twaalf en vergrootte ook de destructieve kracht van de items. Het leidde tot Wallmart op Black Friday-achtige taferelen. Mario Kart 7 brengt gelukkig weer balans in de boel, vaardigheid voert weer de boventoon. Er worden wel twee nieuwe items geïntroduceerd.

De tanooki-staart houdt Nintendo's obsessie met Japanse wasberen aan. Je kunt er andere racers en achtervolgende schilden mee van je afslaan, maar in feite voegt het niet veel toe. Interessanter is de Lucky 7. De alternatieve routes lieten al zien dat een risk/reward-systeem heel erg aanwezig is in deze Mario Kart. Het Lucky 7-item is echter de belichaming van dat element.

Zeven willekeurge items cirkelen je kart. De item-knop indrukken activeert het item dat op dat moment voor je kart staat. De timing komt dus niet altijd goed uit en tegenstanders kunnen handige items, zoals sterren, van je stelen als ze op het juiste moment dichtbij je komen. Alleen vakkundige spelers kunnen maximaal van de Lucky 7 profiteren. Daartegenover kan iedere speler nog steeds een blauw schild gebruiken om de speler op de eerste plaats van de baan af te knallen.

Het is makkelijk om het blauwe schild te vervloeken. Iedereen heeft een zekere overwinning aan zijn ogen voorbij zien gaan dankzij een gevleugelde verschrikking in de laatste bocht van de laatste lap. Het is echter een essentieël item dat de balans juist waarborgt. De eerste plaats heeft namelijk veel voordeel aan zijn voorsprong, waar de chaos van de middenmoot geen bereik heeft en je alleen de persoon op de tweede plaats in bedwang hoeft te houden.

Als je het voordeel dat de eerste plaats biedt niet genoeg hebt kunnen uitbuiten om een blauw schild te overleven, heb je simpelweg niet goed genoeg gespeeld. Zeker online - die overigens perfect werkt - leunt Mario Kart bijna volledig op vaardigheid, waar er geen vervelende rubberbanding is die de 150cc singleplayer nog wel eens wilt verzuren.

Conclusie
In tegenstelling tot wat de naam impliceert is Mario Kart 7 juist de meest vernieuwende MK-game in lange tijd. Het slimme design van de banen heeft voor hoogtelagen gezorgd die het spel meer diepte geven. De items zijn beter gebalanceerd en je kunt zelfs je kart customizen. MK7 is geen oude vrouw met een nieuwe pruik, maar een sexy bitch met een fris kapsel.

Lees ook:

delen |