Als de mensen bij Naughty Dog iets hebben bewezen met de Uncharted-serie is het wel dat ze weten hoe je een verhaal spectaculair in beeld brengt en hoe je verschillende gameplay-elementen combineert tot een mooi samenhorend geheel. De verwachtingen voor het derde avontuur van Drake en consorten zijn dan ook hooggespannen, weet Naughty Dog wederom een onvergetelijk ervaring af te leveren?

Vrienden op avontuur
Drake en Sully hebben de goudkoorts weer te pakken en gaan ditmaal opzoek naar het befaamde Atlantis of the Sands, die ergens midden in de Rub' al Khali-woestijn verborgen ligt. Om deze mythische stad te vinden reis je de wereld rond voor aanwijzingen over de exacte locatie en word je natuurlijk op de hielen gezeten door personen die het op jouw kennis hebben gemunt. Een aspect van het verhaal is de relatie tussen Drake en Sully, je ziet (speelt) hun eerste ontmoeting en komt erachter dat er heel wat achter hun vriendschap schuilt. Drake en zijn vrienden komen tijdens hun zoektocht in heel wat gevaarlijke situaties terecht en regelmatig wordt de vraag gesteld of het allemaal wel de moeite waard is om constant je leven op het spel te zetten, maar de nodig humor weet het altijd lekker luchtig te houden.

Man tegen man
De openingsscène is meteen een mooie binnenkomer. Drake en Sully gaan wat zaken doen in een pub in Londen, waar het natuurlijk niet volgens plan gaat. Iemand wil de ring van Drake (die hij altijd om zijn nek draagt) kopen. Het blijkt echter een val te zijn en het draait uit op een flinke knokpartij. Via deze weg wordt het vechtsysteem, op vermakelijke wijze, uitgelegd. Naast dat Drake flink wat klappen kan uitdelen kan hij aanvallen blokkeren, ontwijken, mensen en objecten vastpakken en op bepaalde punten gebruikmaken van de omgeving. Dit soort momenten zijn deels in scène gezet en tonen meteen de filmische kwaliteit van het spel, zo slaat onze held een boom van een kerel met stuk spoelbak op zijn smoelwerk wat een heerlijke scene oplevert. Het vechten is nog actievoller en vloeiender gemaakt vergeleken met de eerste twee delen, waardoor je vaker de schietijzers achterwege laat.

Schieten met gebreken
Er is echter een andere reden waardoor je minder vaak je wapen trekt, het schieten en richten is namelijk aangepast en dat pakt niet altijd positief uit. Het richten is nauwkeuriger gemaakt, maar dit heeft tot gevolg dat je meer met de ‘cursor’ zwalkt en vaker mist. Daarbij lijken je kogels minder effect te hebben, alsof de hit ditection niet helemaal klopt. Dit zal een deel van de fans ongetwijfeld tegenstaan. Op verschillende fora zijn al reacties te lezen van gamers die hun onvrede uiten. Na enige gewenning en de gevoeligheid wat te hebben aangepast, vond ik het persoonlijk goed te doen. Toch kan het, terecht, een bron van irritatie zijn.

De camera zit soms ook in de weg, vooral in achtervolgingsscènes waarin de camera je leidt raak je af en toe het overzicht kwijt. Hoewel de AI van redelijk niveau is en vijanden je goed omsingelen om je uit te schakelen, blijven ze af en toe ook raar stilstaan of schieten ze maar wat in het rond. Ondanks dat blijft de actie heerlijk en Drake kan zijn vijanden op tal van manieren uitschakelen, zowel met zijn vuisten als met de verschillende wapens.

Soms heb je je koppie nodig
Naast alle actie moet er flink gepuzzeld worden in Uncharted 3. Deze bestaan vaak uit het plaatsen van objecten in een juiste volgorde of het combineren van symbolen om zo een nieuwe doorgang te openen. Bekende kost voor avonturiers, maar daarom zeker niet minder leuk. Sommige puzzels vereisen zelfs wat denkwerk en mocht je er toch niet uitkomen dan heeft Drake altijd nog zijn hintboekje bij de hand of geeft Sully je wel een subtiele aanwijzing. Verder is er natuurlijk het bekende klauter- en springwerk, wat net als in de vorige delen weer prima in elkaar steekt, en kun je weer ieder hoekje en gaatje afspeuren op zoek naar verborgen schatten.

Overtreffende trap
In 2009 was Uncharted 2 een ware mijlpaal op het gebied van graphics en presentatie, het derde deel doet hier nog een schepje bovenop. Op af en toe een vreemde animatie na is Uncharted 3 een waar spektakel om naar te kijken, waarbij de diversiteit tussen de locatie en de details die erin zijn verwerkt alleen maar lovenswaardig zijn. Of je nu door de ondergrondse gangen van Londen loopt, over de daken klautert in Colombia, de bossen van Frankrijk doorzoekt of de snikhete woestijn doorkamt: het ziet er allemaal even adembenemend uit. Vooral de gezichtsanimaties en de kleinere effecten, zoals het zand van de woestijn dat in de Drake's haren blijft zitten, de manier waarop zonlicht door openingen schijnt en hoe vuur zich gedraagt, springen in het oog en geven alles een ongekend afgewerkt gevoel.

Daarbij doen de actie en verhaalscènes niets onder voor een dure Hollywood-film. Lang niet alle aandacht is uitgegaan naar de plaatjes want ook het geluid is van subliem niveau. De stemacteurs hebben alles uit de kast gehaald en daardoor komen de personages geloofwaardig over, waardoor je ook werkelijk met de personages meeleeft tijdens het avontuur. Verder zorgen de prachtige filmachtige soundtrack, realistische geluidseffecten en tal van omgevingsgeluiden ervoor dat de gehele presentatie één van de beste (zo niet de beste) is die we tot nu toe hebben gezien op de PlayStation 3.

Conclusie
Met Uncharted 3 legt Naughty Dog de lat wederom hoger op het gebied van presentatie en spektakel. Het derde deel weet de balans tussen puzzelen en actie nog beter te vinden en de nieuwe moves van Drake maken handgevechten nog leuker. Het schieten daarentegen voelt niet helemaal lekker en kan soms voor ergernis zorgen, Naughty Dog erkent dat het niet helemaal goed zit en zoekt naar een oplossing, tot die tijd moet het echter als een minpunt worden beschouwd. Toch doet het weinig afbreuk aan de complete ervaring. Drake's nieuwe avontuur is er een die je niet mag missen en neemt je mee op een wereldreis om nooit meer te vergeten.

Kijk op de volgende pagina om de meningen van andere Fok!-redacteuren te lezen. Zijn we de multiplayer vergeten? Zeker niet, maar we hebben besloten deze eerst uitvoerig te spelen en later deze week in een aparte review te bespreken.

Lees ook:

delen |