Er hoeft natuurlijk niet verteld te worden dat de multiplayer het sterkste punt is van Battlefield: Bad Company 2. DICE en Electronic Arts hebben hun best gedaan om van Bad Company 2 een game te maken waarbij de focus ligt op het samenwerken. Teams met leden die niet enkel voor eigen glorie gaan maar duidelijk samenwerken hebben vaak de overmacht. Bovendien biedt de game vier perfect uitgebalanceerde klassen die iedereen de mogelijkheid geven om op hun eigen manier te spelen.  Hoewel je behaalde punten je algehele rang bepalen, zal je de klassen los van elkaar moeten ontwikkelen door ze allemaal te gebruiken. Behaal je genoeg punten, dan kun je toffe, nieuwe wapens verwachten voor je klasse. De game houdt een hoop statistieken bij, dus ook gamers die dol zijn op cijfertjes die hun prestaties beschrijven, zullen niet van de koude kermis thuis komen. Er zijn een hoop badges te verdienen en daarbij houdt de game bij hoeveel dogtags je verzameld hebt. Deze dogtags verdien je wanneer je iemand doodt met je mes; de ultieme vernedering. Zo wist ik gisteren achter de vijandelijke linies te sneaken om daar binnen een minuut drie snipende spelers neer te steken om zo hun dogtags te krijgen.

De multiplayer kent meerdere modes die dusdanig variëren dat iedereen zijn of haar favoriet zal hebben. Zelf ben ik nog altijd een groot fan van de klassieke conquest-modus, waarbij er verschillende punten op de kaart veroverd moeten worden. Het team dat als eerste zonder punten komt te zitten, verliest. De rush-modus kent één verdedigend team en één aanvallend team. Daarnaast zijn er nog squad-based modi. In Squad Deathmatch nemen vier squads het tegen elkaar op om als eerste vijftig punten te scoren en in Squad Rush speel je met twee teams van vier de rush-modus. Dit zijn niet veel modi, maar de verslavingsfactor van elke modus is zodanig groot, dat je hier maanden zoet mee zal zijn.  Naast weinig modi zijn er ook niet bijzonder veel maps aanwezig. Hier staat wel tegenover dat de maps stuk voor stuk tof zijn om te spelen. Elke map wordt twee keer gespeeld, en ieder team zal  een keer met de Russen en Amerikanen moeten spelen. Ieder kamp heeft zo zijn voor- en nadelen wat betreft locaties van de nabij gelegen doelen, maar DICE heeft wederom laten zien perfect in staat te zijn de balans te behouden. Voertuigen zijn prominent aanwezig, maar ook te voet maak je een goede kans om staande te blijven. Dit is een multiplayer-game die voorlopig wel even in je console zal blijven zitten.

Conclusie
DICE heeft goed geluisterd naar de kritieken op Battlefield: Bad Company. De AI is flink onder handen genomen, grafisch ziet het er prachtig uit en de singleplayer is stukken beter. Verwacht geen baanbrekende vernieuwingen op het gebied van multiplayer. Was dit niet nodig? Nee, de multiplayer van Battlefield staat na al die tijd nog steeds als een huis. Een huis dat zelfs in Bad Company 2 niet omver te blazen is.

Lees ook:

delen |