Reeds twee jaar geleden kwam Playlogic met het vervolg op hun horror-game Obscure, met de onverwachte titel: Obscure 2, voor zowel de PC als de Playstation 2. Nu wordt deze game opnieuw uitgegeven onder de naam Obscure: The Aftermath waarvan ik vorige week ineens een PSP-versie in de bus kreeg. Nadat ik mijn draagbare speelbeest onder uit de kast vandaan had gevist en deze met een grote puf lucht had ontdaan van het meeste stof, liet ik de UMD in de gleuf glijden en sprong ik in bed met de lichten uit. Tijd voor horror!

In het eerste deel van Obscure werden een groep tieners totaal bezeten door de sporen van een exotische bloem, waardoor ze veranderden in monsters en ander gespuis. In deel twee speelt deze bloem weer een centrale rol. Je begint in een studentencomplex waar je jouw vrienden moet opzoeken om samen naar een groot feest te gaan. Je bent echter niet uitgenodigd en gaat proberen om jezelf naar binnen te lullen. Wanneer je jouw vrienden hebt opgehaald duwen ze een bak troep in je gezicht wat gemalen bloem voorstelt. De kids op de campus hebben namelijk ontdekt dat je van deze rare zwarte bloem een sterke partydrug kunt maken. Studenten, seks en drugs gaan goed samen dus al snel zit iedereen aan de snuif.

Ineens bevind je jezelf in een kerkhof en komen de creepy geluiden en beelden je tegemoet. De wereld is donker, grauw en het scherm van je PSP flitst met vage gezichten die een fractie van een seconde in beeld staan. Horror op een klein schermpje, ik had er niets van verwacht maar omdat je zo geconcentreerd naar een klein oppervlak zit te turen schrik je toch wel een beetje. Damn deze kids hebben me een bad trip, hierna worden ze helemaal wazig in bed wakker zonder een idee te hebben wat er allemaal sinds die snuif is gebeurd. Behoorlijk goede shit dus! Eenmaal op het feest aanbeland breekt de pleuris pas echt uit; de gasten veranderen in monsters en je bevindt jezelf in een echte tiener-horror-flick.

De game is alles behalve vernieuwend. Hou je van survival horror dan zal deze game je best aanspreken. Echter het ontzettend snelle en warrig vertelde verhaal doet afbreuk aan een echte spanningsboog. Het is overduidelijk dat de makers je zo snel mogelijk wilde laten vechten tegen een horde zombies, waarna je snel vele puzzels op moet lossen om verder te komen. Doordat er niet echt een goed verhaal is, zul je geen feeling krijgen met de hoofdpersonages en ga je jezelf al snel ergeren aan de dingen die de game niet goed doet. Het grootste irritatiepunt is het camerastandpunt. Vaak loop je door een kamer en heb je geen flauw idee waar je nou naartoe moet, je kunt een hoek nauwelijks zien of er staat elke keer een object in de weg. Om je weg te vinden is dit nog geen enorm probleem, maar omdat de game toch flink wat puzzels en dus adventure-achtige elementen heeft, is het gewoonweg strontvervelend als je na drie keer voorbij een tafel te lopen pas merkt dat er iets naast ligt wat je nodig hebt.

Het tweede zeer grote nadeel is het feit dat je niet met slechts één persoon speelt maar twee karakters tegelijk in beeld hebt. Tussen deze twee mensen kun je schakelen als je bijvoorbeeld bepaalde puzzels op moet lossen. Ieder personage heeft zo zijn eigen specialiteit, maar je kunt altijd maar twee personages besturen. Het zal echter vaak genoeg voorkomen dat je een heel eind op weg bent in een level en er dan ineens achter komt dat je een ander personage mee had moeten nemen die bijvoorbeeld net dat ene slot kan kraken of die zware kast aan de kant kan schuiven. Dit zorgt ervoor dat je een heel eind terug moet lopen om een ander karakter mee te nemen. Als dit een enkele keer voorkomt is het niet zo erg, echter heb je geen idee welke puzzels je tegen gaat komen dus zal dit je vaak gaan overkomen.

Lees ook:

delen |