Voorafgaand aan elke act wordt de missie die je moet spelen uitgebreid uitgelegd door middel van een briefing. Deze vindt plaats op een vliegtuig, waarbij je de mogelijkheid hebt om deze te verkennen terwijl Snake geïnstrueerd wordt. Je hebt namelijk een kleine robot, Metal Gear Mark II, welke beschikt over een camera. Je kunt hiermee dan op jacht gaan naar items die verspreid liggen over het schip als je je verveelt tijdens de briefing. Dit klinkt vreemd, verveling tijdens een briefing, maar het kan best eens voorkomen. Al die briefings duren namelijk wel een kwartier, zo niet meer, en een beetje afwisseling, zonder dat je iets van het verhaal hoeft te missen, is dan wel fijn. Het is overigens wel handig om toch op te letten tijdens deze, en ook alle andere, filmpjes. Van tijd tot tijd verschijnt er namelijk een kruisje in de rechterbovenhoek en deze moet je dan snel indrukken om een flashback te krijgen naar met name vroegere delen uit de Metal Gear-serie.

Niet alleen tussen missies door krijg je lange filmpjes voorgeschoteld, veel van de tijd die je aan de missies doorbrengt, bekijk je gesprekken tussen Snake en andere mensen. Vaak is dit dan via de Codec, maar meer dan eens zul je ook filmpjes kijken. Deze zijn, nog meer dan de briefings, van sublieme kwaliteit. Niet alleen zien de cutscenes er prachtig uit, maar ze worden ook heel goed neergezet. De \\\"acteerprestaties\\\", emotionele diepgang en verhaalontwikkeling is zelden zo goed vertoond als in Guns of the Patriots. Eén van mijn persoonlijke favorieten is als je voor het eerst kennis maakt met vier van de bosses die je zult gaan bevechten genaamd The Beauty and the Beast. Ze worden geïntroduceerd kort na het begin, tijdens de oorlog in het Midden Oosten. Op dat moment bad ik daadwerkelijk dat ik ze niet hoefde te bevechten.

Natuurlijk komt er een moment dat je ze wel zult moeten gaan bevechten. Zoals we gewend zijn van Metal Gear Solid kent elke stap in het verhaal een bossfight en zo zul je vanaf act 2 elke act minstens één van de vier Beauty\\\'s moeten neerhalen. Hoewel dit erg memorabele gevechten zijn, heb ik nooit het gevoel gehad dat ze aan het niveau kwamen van bosses uit met name het eerste deel. Wellicht is dat ook nostalgisch gezeur, maar als ik straks terugkijk naar de serie dan zal uit het vierde deel misschien alleen de laatste beauty er echt uitspringen. Dit simpelweg omdat dit gevecht, anders dan de andere drie, nog enige vorm van taktiek kent en je hier niet alleen de hele tijd hoeft weg te duiken om vervolgens te schieten (Sowieso kent de vierde Beauty een erg tof momentje dat zeker de fans van de eerste Metal Gear Solid zal plezieren). Natuurlijk zijn er ook andere bossfights, deze vond ik vaak heel wat leuker. Zeker de verscheidene gevechten met Liquid zijn erg indrukwekkend en soms ook een beetje nostalgisch.

Hoe sterk de bossfights ook zijn, ze zijn vaak minder spannend dan de strijd die je voert met de Gekko. Zeker in de eerste paar uur zul je met samengeknepen billen spelen als je weer eens voorbij een groepje moet sluipen. Gekko zijn een wat aparte mechs van het Metal Gear type, die vrij beestachtige trekjes vertonen. Zo maken ze het geluid van koeien vlak voor ze aanvallen (na deze game hoef je even niet op een boerderij te komen) en hebben ze kunstmatige spieren in hun benen. Ze zijn erg bewegelijk, kunnen gigantische sprongen maken en zijn bepaald niet leuk om tegenover te staan met slechts een M4. Ze kunnen over een afstandje stevig voor vernieling zorgen met hun verscheidene wapens, maar ook op close range kunnen ze leuke trapbewegingen maken. Ontwijken wanneer mogelijk is dan ook geen slecht advies.

Hoe geweldig alles aan Guns of the Patriots ook is, de game kent ook nadelen. Zo is act 2 eigenlijk een beetje een saaie. Er heerst niet bepaald continue spanning en het komt vrij standaard en repetitief over. Het is geen slechte act, maar hij is duidelijk de minste van de vijf. Een ander nadeel zijn de filmpjes. Hoewel ze allemaal erg tof zijn, zijn het er te veel en duren ze te lang. Op een bepaald punt kunnen ze je uit het ritme van de game halen. Het lijkt een resultaat van te veel verhaal in een te korte game willen stoppen, want er wordt zo ongelofelijk veel uitgelegd. Er komt gewoon een punt dat je geen zin hebt om het filmpje van 30 minuten af te zien, omdat er te veel technische details worden uitgelegd. Als je bedenkt dat de game in ongeveer 15 uur uit te spelen is, waarvan je dan de helft bezig bent met het bekijken van filmpjes krijg je een idee van wat ik bedoel. Het zorgt absoluut dat de game meer beleving krijgt en dat de grens met films vervaagt, maar het blijft uiteindelijk wel een game. Ik wil ook spelen. Het meest treurige is eigenlijk de epiloog. Ik zal deze niet spoileren, maar het kwam op mij over als een kunstgreep, een einde Snake onwaardig.

Lees ook:

» 03/02 Mass Effect 270
» 17/12 Game: Tales of Symphonia: Dawn of the New World4
» 27/11 Edifier E335018
» 19/11 Call of Duty: Modern Warfare 2140