Arctic Tale

Geschreven door Chris (afterparty05) op 28-02-2008 @ 01:41

Arctic Tale is een schattig spelletje dat gemaakt is om er voor te zorgen dat jonge kinderen beseffen dat als de Noordpool nog verder smelt, een hoop dieren straks geen huis meer hebben. Gebaseerd op de gelijknamige film die gemaakt is door National Geographic, volgt het verhaal een jonge ijsbeer en walrus en voegt daar nog wat andere dieren aan toe. De game is duidelijk gericht op jonge kinderen (zo rond de acht jaar), die nog niet oud genoeg zijn om fantastische spellen als Super Mario Galaxy te spelen en dus met spellen als Arctic Tale opgescheept zijn.

Om maar met een stokpaardje van mij te beginnen: de game bevat geen Nederlandse taal-optie. Persoonlijk vind ik dit een doodzonde voor een spel gericht op jonge kinderen, maar zeker in dit spel dat amper tekst bevat was het een kleine moeite geweest deze optie toe te voegen. Maar goed, stel dat je acht bent, Super Mario Galaxy of andere toffe Wii-games niet leuk vindt maar wel met een jonge ijsbeer rond wilt hobbelen en je kan een beetje Engels: is dit spel wat voor jou?

Arctic Tale laat je een aantal dieren besturen door een redelijk grote ijsvlakte en bestaat uit twee onderdelen. Aan de ene kant heb je de ijsvlakte die je kunt verkennen en waar je verschillende munten kan verzamelen om mini-games of andere dieren te unlocken. In deze modus bestuur je je ijsbeer (of ander dier) door te wijzen waar je naar toe wilt gaan en op A te drukken. Een goede toepassing van de Wii besturing, die zeker geschikt is voor jonge kinderen. Jammer is wel dat de camera niet zelf aangepast kan worden, wat, gecombineerd met de vele kleine gangetjes die doodlopen, er voor zorgt dat je vaak vast zit en ruim een minuut bezig bent om je om te draaien: funest voor de soepelheid van de spelervaring.
Heb je je echter door alle ijspaden en doolhoven heen geworsteld, dan kan je een aantal minigames spelen die her en der geplaatst zijn. Zo kun je curlen met een ijsbeer of worstelen op een ijsschots, maar ook schelpen verzamelen met een walrus. De tien minigames die je kunt spelen zijn allemaal vrij simpel, maar zelden echt leuk. De moeilijkheidsgraad ligt misschien ietwat hoog voor een kind van acht, maar dat hij/zij misschien moeite heeft met moeilijke besturing wil niet zeggen dat hij/zij niet door kan zetten tot een gouden medaille binnen is. Sommige minigames zijn daarentegen erg moeilijk om uit te spelen, waarbij het grootste probleem de motion detection van de WiiMote is. Over het algemeen zijn de minigames ook niet leuk genoeg om vaak te spelen. Zeker gezien het feit dat ze het hoofdonderdeel van het hele spel vormen, valt de hoeveelheid content en de creativiteit van de minigames erg tegen.

Het spel zelf ziet er ook niet erg bijzonder uit. Een matige GameCube-game lijkt het, waarbij het spel ook regelmatig geplaagd wordt door slecht geprogrammeerde omgevingen en een wat onnatuurlijke beweging van de ijsbeer als deze over het ijs loopt. De muziek, tenslotte, is in het begin nog wel redelijk, maar al snel slaat de herhaling toe en beginnen de matige geluidseffecten een zeer welkome afwisseling te worden.

Tenslotte nog iets over de multiplayer: deze bestaat praktisch niet. Vier spellen kun je tegen elkaar spelen, maar eerlijk gezegd wou ik liever mijn vrienden te vriend houden dan ze dit spel aan te doen. Ook voor kinderen zijn er betere spellen te vinden om samen te spelen: denk hierbij aan de wat makkelijkere spellen van het net zo goedkoop (dertig euro) geprijsde Rayman Raving Rabbids.