Terwijl ik de Wii Zapper uitpakte en in mijn la met gamesspullen onder de tv legde, viel me op dat ik wat ruimte moest maken. Afgezien van een stuk of acht Wii- en Gamecube-games die in de weg lagen, was de rest eigenlijk alleen maar gevuld met accessoires. Nintendo-accessoires. Tussen de WiiMotes, Classic Controllers, Nunchucks en natuurlijk ook nog wat Wavebirds was er geen ruimte meer voor de PlayStation controllers die al in de kast ernaast lagen, laat staan voor een groot ding als de Wii Zapper. Misschien een goed moment om de toegevoegde waarde van de nieuwste accessoires te evalueren!

De Wii Zapper moet de vervanger zijn van de vroegere NES Lightgun en natuurlijk de fantastische SNES Scope (beter bekend als de Bazooka gezien de omvang), zodat we eindelijk eens leuke richt- en schietspellen kunnen spelen op de Wii. Want in het ruime jaar dat de Wii nu beschikbaar is, zijn er niet alleen welgeteld nul schietspellen uitgekomen voor de Wii, maar ook de controllers van de Wii missen de broodnodige functionaliteit om richt- en schietspellen op een goede en intuïtieve manier te kunnen spelen. Het is natuurlijk erg jammer dat Nintendo de fans van dit soort games op geen enkele manier is tegemoetgekomen, dus is het zeker nodig dat Nintendo een ontzettend handige accessoire maakt, er een schietspel bij doet dat niet alleen vernieuwend maar ook diepgaand is en dat voor een schijntje beschikbaar stelt aan iedereen.

En nu de reality-check. De Wii is de console bij uitstek voor fantastische schietgames, die helaas niet altijd even goed uitgewerkt zijn (Red Steel, Medal of Honor: Vanguard), maar zeker genoeg mogelijkheden bieden voor andere implementaties (het verzamelen van de StarBits in Super Mario Galaxy bijvoorbeeld). Dankzij de richtfunctie van de WiiMote is mikken en schieten een eitje en zal je een stuk beter schieten dan die goede oude dagen in de plaatselijke arcade waarbij al je spaargeld verdween in House of the Dead en TimeCrisis. Wat Nintendo in hemelsnaam bezield heeft om een gigantische accessoire te ontwikkelen waarbij je ongeveer vijf minuten bezig bent alle snoertjes, WiiMotes en Nunchucks aan te sluiten zullen we waarschijnlijk nooit weten, maar voor het eerst lijkt het alsof die mooigekleurde briefjes die iedereen geld noemt er wat mee te maken hebben. Niet dat dit per se het enige motief zal zijn, maar het lijkt zeker wel mee te spelen aangezien de Zapper absoluut niets toevoegt aan de spelervaring. Zoals gezegd ben je dus eerst vijf minuten bezig met prutsen om alle kabeltjes netjes weg te werken in de Zapper (maar je moet nog steeds je polsbandje om), wat ervoor zorgt dat je het beste maar een extra Nunchuck en WiiMote kan kopen omdat je niet elke keer dat je switcht tussen spellen die wel en geen Zapper gebruiken dat ding wilt installeren. De Zapper is behoorlijk groot met beide onderdelen er in en is dus niet echt geschikt om met één hand gangsta-style vast te houden om targets te schieten. Hij moet juist netjes met de linkerhand ondersteund worden zodat je ook de analoge stick kunt bedienen. Als je hem met twee handen vasthoudt voelt hij wel lekker stevig aan, een soort shotgun-gevoel, maar dan wel één met een afgezaagde loop. Het schieten gaat soepel zoals je gewend bent: richten, schieten, klaar. Toch is het gevoel nog steeds niet hetzelfde als dat van de ouderwetse lightguns: omdat ook het zijwaarts bewegen invloed heeft op de positie van de cursor voelt het iets meer als aanwijzen en niet zozeer op mikken, wat het pistoolgevoel wat onderdrukt.

Het bijgeleverde spel (of het spel waar het omgaat; afhankelijk van je voorkeur) is een soort tech-demo zoals Wii Play ook was. Over de kwaliteit van Wii Play zal ik hier niet een discussie opstarten, maar ik heb me er zeker mee vermaakt en het is na Raving Rabbids en Wii Sports een favoriet leerspel voor nieuwelingen die zich met de Wii komen vermaken in mijn huiskamer.
Op eenzelfde manier is Link\'s Crossbow Training nuttig voor diegenen die een Zapper aanschaffen. In negen verschillende levels die elk uit 3 onderdelen bestaan, moet je schieten op schietschijven, vanuit een vaste positie ronddraaien en alle monsters neerschieten, of rondrennen met de analoge stick en alle monsters die rondlopen een kopje kleiner schieten. Op zich zijn de levels vermakelijk en niet al te lang, wat het tempo lekker in het spel houdt. Dat je na een klein uurtje al klaar bent met alle levels is niet zo heel erg: dankzij een score-systeem word je uitgenodigd om overal een platinum medaille te halen, wat zeker een goede voorbereiding vereist. De game speelt zich af in bekende locaties uit Twilight Princess, met dito vijanden. Over het algemeen is dit wel leuk om te zien en zul je af en toe terugdenken aan wat er in Zelda gebeurde op die locatie, maar het doet ook wat af aan de verrassing en variatie in Link\'s Crossbow Training. De graphics zijn verder behoorlijk in orde: niets verrassend, maar ook zeker niet lelijker dan Twilight Princess. Dit laatste geldt ook voor het geluid en de muziek: ze zijn zoals je het gewend bent van Twilight Princess en dus gegarandeerd nostalgie, maar niet erg vernieuwend.

Een grote misser is wel dat de multiplayermodus in Link\'s Crossbow Training niet simultaan is. Met z\'n tweeën Orc-achtige wezens en prehistorische vogels neerschieten is een stuk leuker dan van plek te wisselen tussen de levels door. Tenslotte rest nog te zeggen dat de gameplay van Link\'s Crossbow Training erg goed is met zeker wat diepgang: achtereenvolgende hits zorgen ervoor dat elke volgende hit meer punten oplevert, waardoor in het wilde weg schieten zeker niet beloond wordt. Combineer dit met de vele losslingerende items die je kapot kunt schieten en je weet zeker dat elk potje anders zal zijn en dat er altijd meer mogelijkheden voor extra punten zijn.

Lees ook:

» 03/05 Game: De Sims 2: Keuken en Bad Accessoires7
» 04/04 Game: House of the Dead 2 & 3 Return9
» 04/04 Game: Ninja Reflex7
» 23/03 Game: Battalion Wars 23