Voor de mensen die Osu! Tatakae! Ouendan! nooit hebben gespeeld volgt hier een korte beschrijving van de gameplay.
Het spel is opgebouwd uit een dozijn levels. Elk level is een losstaand verhaal verteld in stripvorm. Elk verhaal is op zijn beurt weer opgebouwd uit een aantal hoofdstukken. Deze opbouw is erg goed, de verscheidenheid aan verhalen zorgt voor afwisseling en de indeling in hoofdstukken voor rustpunten in het spel. De verhalen zijn uniek, maar ze hebben een ding gemeenschappelijk: de hoofdpersoon is in een moeilijke situatie beland en roept de hulp van de elite beat agenten in door heel hard “HEEEEEEEELP” te roepen. Een voorbeeld is het verhaal van een taxichauffeur die een zwangere vrouw naar een ziekenhuis moet brengen zonder onderweg een bekeuring te krijgen of tegengehouden te worden door allerlei obstakels. Als speler ben je verantwoordelijk voor een goede afloop van de verschillende hoofdstukken en het verhaal als geheel.
Na een korte intro (die je gelukkig kunt overslaan als je het verhaal al kent) verschijnen op het onderste scherm van de DS zogenaamde “beats”. Dit zijn genummerde cirkels waaromheen een andere cirkel verschijnt die langzaam kleiner wordt. Als beide cirkels samenvallen moet je deze aantikken. Op het goede moment met de maat van de muziek aantikken levert 300 punten op, zit je er naast dan krijg je minder punten of zelfs helemaal niks. Naast het aantikken van beats zul je soms ook met je stylus een bal moeten voortslepen of een draaitafel zo snel mogelijk moeten ronddraaien. De punten die je verdient zijn niet alleen bepalend voor je eindscore. Tijdens het spel is bovenin beeld een levensbalk te zien die langzaam afloopt. Door (veel) punten te scoren vul je deze weer aan. Komt de levensbalk in het rood dan mislukt een hoofdstuk, loopt deze helemaal af dan loopt het verhaal slecht af en is het game over. Door punten te verdienen stijg je na verloop van tijd ook in rang. Niet alleen is dit goed voor je ego, je unlockt er ook extra liedjes en verhalen mee.
Osu! Tatakae! Ouendan! en ook Elite Beat Agents zijn geen makkelijke games. Op de laagste moeilijkheidsgraad is het nog wel te doen, maar op de hogere moet je echt nagenoeg perfect de beats aantikken wil je je levensbalk gevuld houden. Een ritmegevoel en een koptelefoon om omgevingsgeluiden buiten te sluiten zijn geen overbodige luxe.
| Genre | Music/Rhythm |
|---|---|
| Platform | Nintendo DS |
| Developer/Publisher | Nintendo/Nintendo |
| Releasedatum | 13-07-2007 |
Reacties op dit bericht
Geweldig spel verder, beide. Wacht op deeltje twee van ouendan.
Persoonlijk vind ik hier overigens ook geen hol aan hoor, dus de rating kan ik mij wel in vinden.
jah idd,..niet iedereen adoreert de jpop achtige cultuur..helaas..
Sorry maar een slechte conclusie; je mag je nooit laten lijden door een persoonlijke voorkeur, Ouendan is hier niet in de winkel te verkrijgen en dit spel had dus gewoon als een opzichzelfstaand item gereviewed moeten worden.
Je bent lyrisch over Ouendan, en dan dit spel veel lager waarderen? klopt niet.
Persoonlijk vind ik hier overigens ook geen hol aan hoor, dus de rating kan ik mij wel in vinden.
[...]
Jij kijkt Harry Potter ook altijd in het Nederlands?
Oh jee, dit spel heeft geen idioot slechte jpop muziek, dus is het slecht.
Wat een kutconclusie. 
Je noemt de Amerikaanse nummers dertien-in-een-dozijn, en de Japanse nummers allemaal even memorabel en catchy zijn. Ik snap dat muzieksmaak persoonlijk is, maar... de Japanse versie zit net zo vol met popnummertjes. Morning Musume, Orange Range, bijna allemaal zijn het nummers die in Japan onlangs de Top 40 bereikt hebben. Ik vind het dan ook wat raar dat je die nummers toch beter wilt noemen, omdat je ze niet begrijpt en het dus raarder/beter/leuker is.
Ook 'de verhalen zijn minder leuk om te volgen als je weet wat er gebeurt' klinkt gewoon fout. Er zijn zat redenen, vooral persoonlijk, om Elite Beat Agents minder te vinden dan het origineel, maar waar jij nu op aanstuurt is meer van 'Gekke Japanners zijn zoveel leuker, die Japanse tekentjes maken het onbegrijpbaar en dat is fantastisch.' De gameplay is er nog steeds, de levensduur is verlengd ten opzichte van het origineel (ghosts, uitgebreidere multiplayer, meer te unlocken, etc), het zit allemaal beter in elkaar (intro's overslaan, de ritmetikkers zijn beter opeenvolgend geplaatst, etc.), maar toch scoort de game bijna twee volle punten lager omdat je nu opeens begrijpt wat er allemaal gebeurt in het spel? 
Japanofielen.
Oh jee, dit spel heeft geen idioot slechte jpop muziek, dus is het slecht.
Wat een kutconclusie.
Ik vind alleen het uiterlijk van die 3 agents al genoeg om dit spel te laten liggen
Voor mij is dit nét niet de game van 2006, en deze review ontkent al de voor de hand liggende kwaliteiten die de game heeft, met als resultaat een lachwekkende score. Niemand kan en mag deze review serieus nemen.
Deze review zit er echt compleet naast. Sowieso is het vreemd om de game een 6.5 te geven omdat de Japanse variant (die hier nooit zal verschijnen) volgens jou betere nummers heeft en al eerder werd geimporteerd. 'Is de game nog wel leuk om te spelen?'. Nee, de vraag is of de game überhaupt leuk is, want de Japanse import is sowieso niet voor het westen bedoeld.
Dan is de tracklist er ook nog eens een die helemaal niet zo slecht is als jij voorspiegeld. Sowieso wordt ik het een beetje zat dat mensen Ouendan tof vinden 'OMDAT HET JAPANS IS'.
De gameplay staat als een huis, de liedjes zijn lekker (op een enkeling na, wellicht) en de verhalen zijn ook nog steeds prima. Zeker meer waard dan dit magere zesje.
The mind, it boggles. Omdat jij zelf wacky jappy prefereert, is de game zelf ook meteen slecht? Je kan er niet omheen dat de game zelf verbeterd is (betere spinners, markers, je kan nu intro's overslaan) en dat de localisatie perfect is. Ik verdenk deze review van een zeker elitarisme en gewoon een soort vreemde voorkeur dat Japans sowieso boven de Westerse popcultuur moet staan. Popmuziek is popmuziek hoor, als dat nu J pop of Madonna is.
Voor mij is dit nét niet de game van 2006, en deze review ontkent al de voor de hand liggende kwaliteiten die de game heeft, met als resultaat een lachwekkende score. Niemand kan en mag deze review serieus nemen.
en tja..de japanse beleving van een spel heeft wel degelijk invloed op hoe de gameplay wordt ervaren..presentatie, muziek etc.
dit is zeg maar sushi maar dan de amerikaanse versie van..niet geslaagd dus..
maar die vergelijking was wel jammer omdat het spel toch losstaand gereviewd moet worden
[...]
zoek de 5 tegenstrijdigheden in deze alinea
Je snapt in Ouenden niks van de verhaaltjes, maar daar heeft de Europese gamer wel meer voeling mee dan met een game die geënt is op de Amerikaanse cultuur, die zó ver van ons bed ligt en waar we niks van snappen :p
onze reviewer is gewoon erg anti-amerikaans, niks ergs hoor
Bijna Je snapt in Ouenden niks van de verhaaltjes, maar daar heeft de Europese gamer wel meer voeling mee dan met een game die geënt is op de Amerikaanse cultuur, die zó ver van ons bed ligt en waar we niks van snappen :p
mischien als doorgedraaide anime-fan ja, maar 99% van de mensen heeft toch echt meer met de Amerikaanse cultuur.
De review.. ik heb het idee dat daar wel genoeg over gezegd is.
