Shadow maakt gebruik van dezelfde snelheid als je van de Sonic-games gewend was. De game begint met een animatie waarin je een verwarde egel aantreft, die zijn geheugen kwijt is en geen idee heeft wat hij moet doen. Hij weet niets meer van zijn verleden en hoopt tijdens het verhaal van de game meer over zijn geschiedenis te weten te komen.
In de game kun je kiezen uit goed en kwaad of een beetje van allebei. In totaal zijn er 22 verschillende levels waarin je per level een aantal doelen moet behalen. Zo\'n level kun je op verschillende manieren doorlopen. Bijvoorbeeld als je de kant van het kwaad kiest vermoord je alle mensen die je tegenkomt. Kies je de goede kant, dan vermoord je juist de aliens, en kies je voor jezelf dan ren je er gewoon keihard doorheen en zal het je een worst wezen wat er met de mensen of aliens gebeurt. Per level vertellen verschillende game characters wat je doelen zijn. Voor de goede kant heb je Sonic en zijn vrienden als vertellers, voor de slechte kant is dit Black Doom (de alien boss). Ondanks dat er 22 verschillende levels bestaan hoef je deze niet allemaal te doorlopen om het spel uit te spelen, omdat je aan het eind van een level steeds keuzes moet maken. Door de verschillende paden die Shadow kan kiezen is het meestal zo dat na het spelen van 6 levels je een eindbaas gehad hebt en dus het spel uitgespeeld hebt. Je moet dan weer opnieuw beginnen en andere paden kiezen om ook de andere levels te spelen.
Dat klinkt allemaal best leuk, ware het niet dat de gameplay niet om over naar huis te schrijven is. Dit is vooral te wijten aan de camera die af en toe gewoon echt niet meewerkt, waardoor het enorm lastig te spelen is. Tijdens een supersnelle run van Shadow kan de camera ineens op een nutteloos object in deomgeving focussen waardoor je helemaal je richting kwijt bent.
Shadow beschikt verder ook over een aantal wapens. Deze wapens variëren van zwaarden tot explosieven. Helaas is het focussen met deze wapens mede door de slechte camera erg lastig en kan je beter maar in het wilde weg schieten want richten heeft niet echt veel zin. De wapens hebben wel een auto aim, maar als er meerdere vijanden in beeld zijn dan raakt ook deze auto aim helemaal van slag.
Shadow the Hedgehog kun je ook met zijn tweeën spelen. Je kunt het dan in een deathmatch mode tegen elkaar opnemen. Het doel is om ringen te verzamelen en ze te stelen van je tegenstander met behulp van wapens en voertuigen. Helaas zijn er maar drie verschillende maps, dus ben je er ook weer snel op uitgekeken. Je krijgt het gevoel dat de multiplayer er maar even snel nog bijgemaakt is. Erg jammer.
Grafisch is het ook niet echt bijzonder. Het verschilt niet eens veel van de veel oudere Dreamcast game Sonic Adventure. De levels zijn erg hoekig en zien er niet echt uit alsof ze van de huidige generatie zijn. Ook de characters die je tegenkomt in de game zijn niet echt gedetailleerd uitgewerkt. De animaties van de characters zien er nog redelijk goed uit, alleen zit er niet veel variatie in.
Wel positief is de soundtrack van de game, die is goed gevarieerd en klinkt lekker. Het past bij de snelle bewegingen van Shadow en de sfeer die de game uitademt.
| Genre | Action |
|---|---|
| Platform | GameCube, PlayStation 2, XBox |
| Developer/Publisher | SEGA/SEGA |
| Releasedatum | 25-11-2005 |
Mario komt met saaie 3d games die toch enorm achterbleven bij wat er mogelijk was... In paniek gaan ze terug naar 2d games... en voor de rest gaan ze iedere sport af die er te vinden is, en waar er een spel succesvol is melken ze het uit door het zonde schaamte een 2e 3e 4e of 5e deel aan vast te plakken
zie tennis/kart/party/smashbro
vind niet echt dat mario zo geniaal is de laatste jaren hoor, het succes heeft voornamelijk te maken met de vele malen grotere fan group dan die van bijv sonic...
mario goede games
please...
Mario komt met saaie 3d games die toch enorm achterbleven bij wat er mogelijk was... In paniek gaan ze terug naar 2d games... en voor de rest gaan ze iedere sport af die er te vinden is, en waar er een spel succesvol is melken ze het uit door het zonde schaamte een 2e 3e 4e of 5e deel aan vast te plakken
zie tennis/kart/party/smashbro
vind niet echt dat mario zo geniaal is de laatste jaren hoor, het succes heeft voornamelijk te maken met de vele malen grotere fan group dan die van bijv sonic...
Nintendo kan er ook voor kiezen om voor elk spel andere personages te maken maar wat doet dat er toe, het blijft hetzelfde spel. Daarbij komt nog als Nintendo besluit mario te nemen, Nintendo nog extra hun best doet om de naam van mario hoog te houden (zodat je dus niet van die slechte games krijgt bijvoorbeeld zoals disney dat doet).
De graphics zijn niet altijd super maar als je een spel puur om de graphics gaat kopen lijkt het mij niet dat je een spel als mario party gaat kopen.
Oohw en trouwens dat je zegt dat de mario fanclub groter is dan de sonic fanclub dat klopt al helemaal niet. Dat ligt op hetzelfde niveau, maar dat komt omdat mario hetzelfde bereikt op 1 console dat sonic op meerder consoles/pc's doet. En trouwens dan schiet mij ineens naar binnen dat sonic meerdere games opnieuw uitbrengt dan mario dat doet.
En begrijp me niet verkeerd, dit is geen aanval tegen jou.
[ Bericht gewijzigd door sk888er op woensdag 7 december 2005 @ 07:02 ]
Jammer, ik mis de vette sonic games toch wel...
Mario kart kan ik snappen dat ze dat steeds weer uitbrengen in een nieuwer jasje (steeds weer wat anders dat wel...) Maar om nou na mario tennis, golf, nu ook nog een voetbal uit te brengen... kweenie "de grap" is er bij mij een beetje af... Maarja ik heb ook nooit echt iets gehad met mario dus ik zie iets minder snel door de vingers ![]()
Ik heb trouwens van sonic alleen dat 1e sonic spel op de dreamcast gespeeld en dat vond ik trouwens fenomenaal... in 3d kilometers per seconde afreizen gaf me wel een kick... Maar ik heb allang door dat ik de enige was die het echt leuk vond
Minpunten:
- Slechte gameplay
- Gedateerde graphics
- Afgeraffelde multiplayer modus
Gameplay 40%
Fun 65%
Levensduur 50%
Graphics 40%
Geluid 70%
Originaliteit 55%
Reviewerscore 45%
48%
egt slegt