Heb je je ooit wel eens afgevraagd hoe het komt dat je blij wordt van het vinden van toffe items in games? Zo blij dat je daadwerkelijk op zoek gaat naar elke plek waar je maar een leuke verrassing kunt tegenkomen? Ik ook niet, maar een een Amerikaanse psycholoog zat wel met die vraag en besloot er wat theoretisch onderzoek naar te doen met behulp van World of Warcraft. Volgens hem is het vrij goed te vergelijken met de manier waarop mensen verslaafd raken aan de slotmachines in casino's.

Het principe is vrij simpel uit te leggen. Als je iets wint krijg je van je eigen lichaam een shot dopamine en daar voel je je goed bij. Bij iets totaal onverwachts en toch positiefs is deze dosis nog veel groter. Je wilt natuurlijk vaker zo'n shot geluk en dus blijf je spelen en onderwijl proberen te voorspellen wanneer je weer gaat winnen, wat je natuurlijk niet kan voorspellen.
Het vinden van items in games werkt net zo. Ze worden namelijk willekeurig in de wereld geplaatst, maar als je eenmaal wat gevonden hebt, ga je analyseren hoe het kan dat je daar dat item vond. Hetzelfde principe dus als een slotmachine, je blijft spelen, omdat je weer zo'n dosis dopamine wil en je gaat zoeken naar een voorspelbare manier om die te krijgen, ondanks dat er niks te voorspellen is.

Kort samengevat is in ieder geval één van de verslavingsfactoren van World of Warcraft dus dat het je op dezelfde manier beloont als een gokspel. Mensen blijven maar monsters slachten en kistjes openen in de hoop een logisch systeem te ontdekken achter het vinden van toffe items. Zou Blizzard opzettelijk voor dit systeem gekozen hebben, wetende dat mensen verslaafd raken, of is het gewoon een bijkomend voordeel?