"Connectivity" is de term die Nintendo gebruikt voor het verbinden van de Gameboy Advance met de Nintendo Gamecube, dankzij een zogenaamde linkkabel. De Gameboy Advance kan hierdoor gebruikt worden als een 2e beeldscherm of als hub voor het versturen van bijvoorbeeld karakter informatie bij Role Playing Games (RPG's). GameCube gamers over de hele wereld waren gematigd enthousiast toen Nintendo op de E3 beurs van 2003 Pac Man Vs. als dé Miyamoto titel van het jaar toonde. Nu een dik jaar verder is het spel een gratis extratje bij Namco games als Pac-Man World 2 en de nieuwste telg in de Ridge Racer serie.
Pac Man Vs. is de eerste multiplayer variant gebaseerd op de succesvolste arcade game ooit gemaakt: Pac Man. De basis van het spel is vrij simpel. Er zijn 3 spelers die de controle over hun eigen spookje op zich nemen. Ze besturen hun spookje met de d-pad of de analoge stick van de Gamecube controller. De spookjes moeten in teamverband Pac Man, die bestuurd word door de speler met een Gameboy Advance, insluiten en vangen. Dit simpele kat en muis spel word een stuk interessanter dankzij de verschillen tussen het spelen op de TV en het spelen op de Gameboy Advance. De 3 spelers die geen Gameboy Advance hebben, en dus de spookjes besturen krijgen maar een beperkt zicht over de spelwereld te zien. Dit beperkte zicht is tijdelijk te vergroten door het aanraken van een besje, maar is bij lange na niet zo duidelijk als het zicht dat de speler met de Gameboy Advance te zien krijgt. De Speler met de Game Boy Advance krijgt net als in de arcade versie van Pac Man de volledige spelwereld inclusief de locaties van de spookjes te zien. Om het beperkte zicht van de spookjes wat te compenseren laat Pac Man een gloeiende gele staart achter zich. Als een spookje zo’n staart ziet kan hij zijn mede spelers waarschuwen over de locatie van Pac Man. De spookjes zullen vervolgens moeten samenwerken om Pac Man te kunnen aanraken, maar dit is zo simpel nog niet dankzij een exclusief extra-tje voor Pac Man.
Pac Man heeft naast een totaal zichtbare spelwereld namelijk ook nog de beschikking over speciale capsules. Deze capsules, verspreid over de hele spelwereld geven Pac Man tijdelijk de kracht om spookjes op te eten zonder zelf dood te gaan. De spelers met de spookjes zien aan de kleur van hun spookje of ze het gevaar lopen opgegeten te worden. Hierdoor volgen er vaak zenuwslopende achtervolgingen door de kleine gangetjes van de spelwerelden. Naast de capsules heeft Pac Man ook kleine gele bolletjes om op te eten voor wat extra punten. Als Pac Man alle bolletjes in een spelwereld heeft opgegeten is de speler de winnaar en mag hij nog een keer de controle over Pac Man op zich nemen. Haalt Pac Man het niet om alle gele bolletjes binnen de tijd te verteren, of word hij aangeraakt door een spookje, dan moet de speler zijn of haar Gameboy Advance aan een speler met het spookje geven en andersom.
Op het gebied van graphics en geluid scoort Pac Man vs. aanzienlijk minder goed. De 2D beelden op de Game Boy Advance zijn haast compleet identiek aan de beelden die de klassieke arcade versie van Pac Man gebruikte. Zwarte achtergronden en kleine sprites die de spookjes en andere objecten moeten voorstellen zijn ook op de Gameboy Advance weer aanwezig. De beelden op de TV zijn wel 3D, maar halen lang niet het niveau wat we gewend zijn op de Gamecube. De spelwerelden komen kleurrijk, maar simpel over en geven niet echt de indruk dat er veel aandacht op het gebied van graphics in deze game is gestoken. Tijdens het spelen is het beeld opgedeeld in 3 even grote cirkels voor de spelers van de spookjes. Deze manier van split-screenen komt niet vaak voor, maar werkt verassend goed in Pac Man vs. Het geluid in Pac Man Vs. stelt zelfs nog minder voor dan de graphics. De Game Boy Advance bliept vrolijk wat irritante toontjes uit de luidsprekers, en uit de TV hoor je de stem van Mario verslag doen van het spel. Jammer genoeg zijn er veel te weinig spraaksamples van Mario in de game verwerkt, en begint die stem al snel op je zenuwen te werken.
De gameplay van Pac Man Vs. is mede dankzij de simpelheid van het idee verslavend en snel. Een potje Pac Man Vs. kan binnen 5 minuten gespeeld zijn, maar dankzij de 6 verschillende spelwerelden zul je aan deze game heel wat uurtjes plezier aan beleven. De graphics en het geluid vallen zoals gezegd tegen, maar als je nagaat dat het een gratis spel is, mag je er eigenlijk niet over klagen. Als je over de vereiste 3 vrienden en een Gameboy Advance beschikt, is Pac Man vs. verplichte kost voor iedere party freak met een Gamecube.
