Ze deed het weer, Anne Hathaway. De showbizzredacteur had het goed gezien. Waren dat geen tepels die de kop opstaken in de jurk van de Oscar-(beste bijrol)-winnares? 'Heeft ze het koud?' kwijlde hij bij de foto. Of waren de tepels onschuldig en creëerde de jurk die suggestie op eigen houtje? Natuurlijk was het Anne die onze fantasie aan het werk zette, ze heeft er een handje van.
Vrouwen lezen niet slechter kaart, mannen zijn niet beter in wiskunde, vrouwen niet beter in verzorgen, mannen niet ambitieuzer, vrouwen niet onzekerder, en beter multitasken kunnen ze ook niet. Vrouwen komen dus geenszins van Venus en mannen evenmin van Mars. Dat blijkt voor de zoveelste keer uit een recent Amerikaans proefschrift waarin het nog eens haarfijn uitgezocht is.
'I am beautiful in my way, ’cause God makes no mistakes', zong Lady Gaga in 'Born this way'. Gefeliciteerd ermee. Van Gaga zal de plastisch chirurg niet rijk worden. Het is makkelijk praten als je weinig te klagen hebt en vooral het argument is eigenaardig. Ze moest maar eens gezegend zijn met een hazenlip, een terugwijkende onderkaak, wratten over haar hele lichaam en een horrelvoet.
Dat ik een ouwe lul ben, weet ik allang. Ik heb nog een telefoon met draaischijf gebruikt en zwart-wit tv gekeken. Ik stam uit de oertijd. Tot voor kort dacht ik dat ik meeging met mijn tijd. En zo niet, dat ik mee zou kunnen, als ik zin had. Als er echt geen ontkomen meer aan was, zou ik de opgelopen achterstand moeiteloos goedmaken, dat is wat ik dacht.
Een van de meest ondergewaardeerde vormen van seks is droogneuken. Waarom zou seks pas echt de moeite waard zijn als het een natte kliederboel is. Waar vervolgens tissues, doekjes, dweilen en zelfs de wasmachine of de stomerij aan te pas moeten komen?
Diep weggedoken in hun smoezelige dikke jassen knabbelden norse schapen met lange tanden aan de laatste grauwe grassprietjes. Kleumende reigers wachtten betere tijden af.
Het glazen plafond bestaat niet! Vrouwen hebben evenveel kans om carrière te maken als mannen. Ik zeg het niet, econoom, journalist en carrièrevrouw Marike Stellinga zegt het.
Het ontstaat onderin mijn buik, waar het begint te tintelen of te kriebelen, iets ertussenin of allebei. En als ik blijf kijken, en dat doe ik want ik kan niet anders, dan wordt mijn onderbuik een vulkaan waar gloeiende lava uit stroomt die alle organen, alle spieren en vooral mijn hart overspoelt. Mijn bloed gaat koken, mijn armen worden slap, mijn knieën gaan knikken.
Soms zap ik naar een tv-programma dat ik allang afgeschreven had, in de hoop dat er wat verbeterd is. Zo kwam ik terecht bij Vandaag de Dag, het ontbijtprogramma van Omroep Wakker Nederland a.k.a. WNL. Ik bleef hangen want er was iets verbeterd. Een nieuwe presentatrice erbij, en om alvast de denkrichting te bepalen, ze is ex-model. Kijktip: net na de half- en heel uurjournaals. Straks de sappige details maar eerst even terug in de tijd.
Leukemie, leukemie! De vrouw met de collectebus prees op luide toon haar goede doel (genezing van leukemie) aan zoals een standwerker een wonderschoonmaakmiddel. Ze stond strategisch opgesteld voor de ingang van Albert Heijn. Klanten die erin wilden of eruit kwamen konden het zich voor hun goede fatsoen nauwelijks permitteren om haar zonder te dokken voorbij te lopen. Ik had op de terugweg van een andere boodschap ook naar AH gewild, maar ik fietste verder. Zo ontliep ik een situatie van morele chantage.
LI-MO-NA-DE-TE-KOOP! Het ijle kleinemeisjesstemmetje klonk kristalhelder in de al koele avondlucht van een mooie nazomerdag. Als een volleerd standwerker had ze perfect getimed, vlak voordat ik haar voorbij zou fietsen trok ze mijn aandacht. Ik keek naar de overkant van het landweggetje en daar zat ze, in de berm, voor de boerderij waar ze waarschijnlijk woonde. Een schattig minimeisje, waarschijnlijk niet ouder dan vier of vijf, haar bedoeninkje in een doosje op de grond.
Auto's, brommers, jongetjes die met een vastberadenheid een beter doel waardig urenlang een bal zo hard mogelijk tegen een muur schieten. Blaffende honden, spelende, ruziemakende of huilende kinderen. Iemand die uiting geeft aan de behoefte een persoonlijke smaak op muziekgebied te delen met de omgeving door ramen en deuren open te zetten. Straatfeesten, buurtbarbecues. Stil is het zelden in een modale buurt.
Een libelle gevangen in een spinnenweb, het is een triest gezicht. Pootjes, vleugels, lijf en kop, alles aan alles vastgeketend met ragfijne glinsterdraden. Vleugels, gemaakt voor precisieduikvluchten of om stil te hangen in de lucht, brommen machteloos.
Als niemand zich geroepen voelt, dan doe ik het. Ik wil het met jullie eens over Brinta hebben.
Hoe heeft het zover kunnen komen? De jonge vrouw corrigeert haar vraag onmiddellijk: Niet hoe, maar waarom. Waarom heeft zij het zover laten komen? Vanaf het moment dat ze binnen was heeft ze de signalen stelselmatig genegeerd. Al die schijnbaar onschuldige voorvalletjes, het was voorspel. Waarom had ze zich zo meegaand opgesteld in de uren die voorafgingen? Was ze werkelijk zo naïef dat ze pas op het laatste moment in de gaten kreeg wat de bedoeling was?
Die asbakkenlucht in mijn huis, niet te harden. Ik ruik het, ik proef het op het puntje van mijn tong en het slaat op mijn keel. Soms krijg ik er zelfs hoofdpijn van. Hoezo eigen schuld? Ik rook niet binnen, ook niet buiten trouwens, het is mijn bovenbuurman die binnen rookt. Bij hem thuis welteverstaan.
Dat ze zich bij de VPRO geen zorgen maken, daarom zeg ik het maar meteen: ook deze zomer ga ik heus kijken naar Zomergasten, net als alle voorgaande jaren. Het zal vast weer leuk zijn, al die gasten met hun tv- fragmenten, hun inkijkjes in hun privélevens, hun meninkjes, hun gevoelens en hun smaak. Maar ik mis iemand tussen de gasten, iemand zoals ik bijvoorbeeld.
Hoewel het vrije spel der maatschappelijke krachten ons tegenwoordig met de ene miljardencrisis na de andere opzadelt, blijven de fans de ideologie erachter trouw. Kredietcrisis, bankencrisis, landencrisis, huizencrisis, vastgoedcrisis, alles beter dan een stevige rol van de overheid, vinden ze. Maar de overheid is onmisbaar om de solidariteit tussen sterken en zwakken te waarborgen.
Maar nu die waterhoentjes. De tranen van ontroering sprongen me haast in de ogen toen ik besefte dat de chauffeur van de bulldozer ze bewust gespaard moet hebben. Het zou zo makkelijk geweest zijn die hele pluk waterplanten inclusief nest, inclusief twee hulpeloze miniwaterhoentjes de oever op te sleuren. Maar hij had kennelijk goed opgelet.
Nu weet ik het zeker, zelfs nostalgische overwegingen zullen het papieren boek niet kunnen redden! Sinds ik een e-reader heb, ben ik om. De voordelen zijn niet op te noemen, ik volsta met een selectie, de volgorde is willekeurig. Je hebt aan een hand genoeg om hem vast te houden want het ding is klein en weegt niets. Met enig kunst en vliegwerk is dat, met een uitgekiende vingerzetting ook mogelijk met een papieren pocket. Maar probeer dat eens voor elkaar te krijgen met Bonita Avenue van Peter Buwalda, mijn laatste leeservaring voor de grote overstap. Zo'n dikke pil van meer dan vijfhonderd bladzijden is een logistieke ramp.
Wat de kortste weg lijkt is niet altijd de snelste. Het klinkt als een cliché en dat is het ook. Zoals de meeste clichés is ook dit cliché waar. En dat is alweer een cliché, en al even waar, maar het goede nieuws is: het maakt niet uit. De les die ik geleerd heb is deze: Ga geen enkel cliché uit de weg, als je er handig mee omgaat kan je er je voordeel mee doen.
Een eeuw vrouwenemancipatie bracht vrouwen pure winst maar voor mannen was het een eeuw lang bijna alleen maar inleveren. Ze kregen wel iets terug maar daar hadden ze nooit om gevraagd, taken in het huishouden en een groter aandeel in de zorg voor de kinderen. Hoe komt het dat ze nooit op het idee gekomen zijn om hetzelfde te doen als vrouwen? Net als zij nieuwe wegen inslaan en andere kwaliteiten ontplooien.
Brengt die aftandse Spaanse koning, even in de rol van koene jager, werkelijk een slag toe aan de olifantenstand? Aan een boom zo vol geladen, mist men toch een twee pruimpjes niet.
Iedere zaterdag- en zondagmiddag corresponderen FOK-columnisten in de rubriek Plat Haags over de stand van de politiek in ons land. Vandaag een bijzondere oproep van Perikles:
Het H-woord is nauwelijks een taboe meer, tijd om het eens over het B-woord te hebben. B van belastingverhoging natuurlijk.
Voor je verder leest eerst dit: Don't do this at home! Laten mijn desastreuze datingperikelen die ik verderop uit de doeken ga doen, voor iedereen een waarschuwing zijn. Je zal het zien, mijn strategie leidt tot niets. Geen relatie en nauwelijks seks.
We deden niets, we stonden alleen voor dat huis. Praten, sigaretje roken, biertje drinken. Wachten tot hij naar buiten kwam. En hij kwam. Hij zou de politie bellen als we niet weggingen. Dat zei hij. Laten wij ons bedreigen? Nee natuurlijk, het was alleen maar de vraag wie hem dat even aan het verstand ging brengen.
Schoolbank.nl, waarom waarschuwt de Kijkwijzer daar niet tegen? Om klassenfoto's uit je jeugd te bekijken moeten je als lid van een iets oudere generatie een sterk gestel hebben. Zo kreeg ik er eentje onder ogen van mijn lagere school. Ik schrok me een rolberoerte! Wat waren wij lelijk vroeger, niet te geloven! Een deerniswekkende parade van aardappelkoppen met peentjeshaar grijnst me tegemoet. Zo uit de klei getrokken en in de klas gedumpt.
Moet je je mond houden over de Nazi's als je Mein Kampf niet gelezen hebt? Heb je recht op een mening over het communisme als je Das Kapital niet uit je hoofd kent? Mag je moslimfundamentalisme veroordelen als je de Koran niet kan opdreunen? Mooi, want ik wilde het even over kunst hebben.
Stel: Je valt even in als docent op een universiteit en je hebt binnen de kortste keren seks met een rondborstige studente, een lekkere collega-docente en met de spannende vrouw van de rector. Niet 'same time, same bed', maar veel scheelt het niet. Verder heb je een fantastische vriendin die altijd alles te weten komt, maar die toch van je blijft houden. Wie ben je dan? Dan ben je Hank Moody, schrijver met een bijna permanent writersblock, maar vooral held van de cultserie Californication.
Schrijf in je agenda: 9 februari: Dag van het Erotisch Kapitaal. Uitgeroepen door Opzij, de Bijbel (in maandelijkse afleveringen) van het feminisme. Opzij stookt haar lezerspubliek op om op die dag de lippen te stiften, de hoogste hakken aan te trekken of een hooggesloten knalrode blouse. Om daarmee hun vrouwelijke kant te benadrukken. Het is dus de dag van het vrouwelijk erotisch kapitaal. Geen woord over het erotisch kapitaal van de man.
Wel eens van het Lolita-complex gehoord? Dat is wat oudere mannen die op jonge meisjes vallen zouden hebben. Maar wat voor complex zouden die meisjes dan hebben? Ook een Lolita-complex soms, maar dan anders? Het kleine-meisje-met-haar-knuistje-veilig-in-de-vertrouwde-hand-van-de-grote-meneercomplex?
Zijn je goede voornemens alweer gesneuveld? De eerste sigaret alweer gerookt, toch weer gesnoept? Maak je niet druk, het is niet jouw schuld. Je kan er niets aan doen, helemaal niets. Jij hebt namelijk niets te willen. Dik worden en roken is de schuld van je lichaam.
Een man in een jurk, en ook nog eens met een push up bh eronder, het is me toch wat! Vooral als hij pontificaal in een reclame van onze vertrouwde Hema zit. Vroeger van de ouderwetse bremzoute rookworsten, tegenwoordig dus ook van frivool ondergoed. Let op de levensgrote foto's bij de bushokjes, vooral die met dat zwarte jurkje is verbluffend.
De Bestgeklede man van 2011 is bekend. Felix Maginn van de band Moke. Mannenblad Esquire heeft kennelijk het voorrecht dat te mogen bepalen. Of zou Esquire soms de enige zijn die zich geroepen voelt daar een punt van te maken? Of überhaupt bij machte is om verschillen tussen de kandidaten te zien, en vooral om ze belangrijk te maken op een manier die aannemelijk overkomt op de doelgroep.
Zou de PVV al een standpunt over de relativiteitstheorie van Einstein hebben? Dat vroeg ik me opeens af toen vorige week alweer een stelletje neutrino's harder ging dan het licht. Daarmee legden ze een bom onder E=mc², want dat hoort helemaal niet te kunnen. De vraag voor de PVV is natuurlijk: wat kan dat Henk en Ingrid schelen?
Dertig jaar na de verschijning las ik laatst Zoeken naar Eileen W. van Leon de Winter. Best een bekend boek van een auteur die nog steeds een stevige positie op het literaire platform heeft. Het boek is zelfs verfilmd. Zou die Eileen eigenlijk ooit gevonden zijn?
Wat tegenwoordig voor thee doorgaat is eigenlijk lauwe frisdrank. Ranja voor kleuters.
.......In 2008 waren er 3,6 miljoen rokers. Als ze 365 dagen per jaar gemiddeld tien-en-een-halve sigaret per dag opsteken, dan is de uitkomst van het sommetje 13,8 miljard sigaretten per jaar. Als het er veertien zouden zijn kom je uit op 18,4 miljard. Maar nu de echte cijfers.........
Vooruitgang is altijd 2 stappen vooruit, 1 achteruit. En niet alleen in de economie, want inmiddels zien we een andere vorm van narigheid onstuitbaar om zich heen grijpen. Het ene moment denk je bij baarden nog aan culturen met een ontwikkelingsachterstand, het volgende moment tiert het onkruid welig op kinnen van mainstream cultuurdragers.
"Aan die lulhannes offer je dan een zaterdagavond op. Komt er iemand met het idee aankakken om er met de hele familie heen te gaan. Zeg dan maar eens Nee. Word je acuut uitgekotst door de Youp-maffia" Hij spuugde op de grond alsof het Youp zelf was waarvan hij zich ontdeed. "Dus dan ga je met zijn allen naar dat koleretheater. De een met nog meer tegenzin dan de ander. En je lacht maar mee omdat iedereen het doet. De enige die van harte lacht is meneer van 't Hek. Kassa!"
Wie zal er een traan laten om het einde van het regime van Khadaffi? Hijzelf, zijn familie, iedereen die verder van zijn oliedollars profiteerde. En nog zo wat Libiërs die, terecht of ten onrechte, geloofden dat het altijd nog slechter kan dan onder Khadaffi. Want zelfs als je het slecht hebt, is verandering niet altijd een verbetering. Maar van de tranen die om hem vergoten werden, kregen we weinig te zien op de beschikbare tv-beelden. Camera's zijn alleen waar keiharde actie is. En inmiddels heet Libië een bevrijd land; wie waagt het om tegen bevrijding te zijn?
Die Engelse plunderaars, zijn dat pure criminelen? Of is het niet meer dan logisch, misschien zelfs een beetje terecht dat kanslozen die leven in verpauperde woonwijken, gaan halen wat ook hen toekomt? Of is het een symptoom van een samenleving waarin de samenhang verdwenen, en waar het ieder voor zich is? Dan zijn die plunderaars eigenlijk avonturiers die de maatschappelijke jungle in gaan en nemen wat ze nodig hebben. Of is het banaal jongetjesgedrag? Alleen een graadje erger omdat ze voor galg en rad opgegroeid zijn. Slecht voorbeeld doet slecht volgen.
Het is vast een grap! Of anders een ludieke actie van kernenergietegenstanders, dacht ik toen ik er voor het eerst over hoorde, maar het was bloedserieus. Atoomstroom noemt het nieuwe energiebedrijf zich. Al uw kilowatten gegarandeerd afkomstig uit kernsplijting. Dus CO2-vrij, noemden we dat niet duurzaam? In ieder geval goedkoop, zeggen ze bij dat bedrijf.
Een klein verhaaltje in plaats van een column.
Verliefd zijn is een ervaring die je van je ankers slaat. Maar zo onthutsend als de eerste keer, als je overrompeld wordt door nieuwe gevoelens wordt het nooit meer. Ik was 14.
VVD-kamerlid Rene Leegte wil het KNMI opheffen. Je moet maar durven als kamerlid waar nog nooit iemand van gehoord heeft, om het op te nemen tegen een overbekend instituut als het KNMI. Leegte heeft dan ook een ernstige beschuldiging in petto; het KNMI zou niet onafhankelijk zijn. Wat hem dwarszit is dat het KNMI, net als bijna alle andere serieuze en ter zake kundige klimaatonderzoekers voorlopig focust op de theorie dat de opwarming van de aarde een gevolg is van een toename van het broeikaseffect door het stijgende gehalte aan CO2 in de atmosfeer.
Een gastcolumn deze keer. Gaarne sta ik mijn plek voor een keer af aan Ellis van Zaventem. Ze weet van wanten!
Daar sta je dan. Kan je op je veertigste weer helemaal overnieuw beginnen. De laatste voor mijn laatste ex was tien jaar geleden. Ook de laatste met wie ik seks had voor die hufter. Want over seks had ik niets te klagen, tenminste, dat dacht ik toen.
Had nou niemand dat van tevoren kunnen bedenken? Dat het rookverbod het rookprobleem verplaatst. "Elke verandering is een verslechtering, zelfs een verbetering" constateerde J.C. Bloem lang geleden al. Waarom zou het rookverbod een uitzondering zijn?
Gijs is dood. Gijs was pas 14, voor een kat is dat nog redelijk op leeftijd, maar toch was het onnodig. Zomaar ineens lag hij dood op straat. 10 jaar was hij er al en ging alles zijn gangetje. En toen was er die auto op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.
Erica was Parisienne voor ze New Yorkse werd. Slechts getooid met hoge hakken staat ze in de etalage van een kledingzaak te kijken. Met laarzen aan, een shawl om, een muts op en verder niets is ze sneeuw aan het schuiven op het trottoir. Met alleen schoenen aan zit ze in de metro tussen de New Yorkse forensen in hun dagelijkse kloffies. Ze wordt naakt in de boeien geslagen door een New Yorkse cop in uniform. Naakt joggend, naakt op de motor, naakt in de bibliotheek, enzovoort. Allemaal echt gebeurd.
Uit de eerste hand, echt gebeurd. Daar stond ze dan, laat ik haar Mirjam noemen, om haar privacy te beschermen. Mirjam kon geen kant meer op. Achteruit de helling op ging niet wegens een onwillige handrem, en de slagboom voor haar weigerde open te gaan. De parkeergarage die ze in wilde was niet ingericht op mensen die de verkeerde inrit nemen, namelijk de uitrit. Nee, het was natuurlijk niet haar schuld. Zo'n parkeergarage is gewoon helemaal verkeerd ontworpen, vindt ze. Wel functioneel maar onhandig en niet flexibel. Voor mensen die geen tijd hebben om te letten op bordjes die keurig de goede weg wijzen.
Als beminnen een ambacht is, dan is ontmaagden een kunst. Wat is de beste keus voor een meisje dat er aan toe is? Zich een horrorervaring laten bezorgen door de eerste de beste Raymond, Mitchell of Wesley, al dan niet met een dikke portemonnee? Of een gegarandeerd niet te evenaren eerste keer bij een vakbekwaam ontmaagdingsspecialist?
Stel, je bent om een of andere reden in Doetinchem, een stad waar je normaal nooit komt. Stomtoevallig (jazeker, stomtoevallig!) loop je er een oude vriend tegen het lijf die je jaren niet gezien had. Logische eerste gedachte, die vriend is zeker naar Doetinchem verhuisd, wat moet hij hier anders? Maar dat blijkt niet het geval te zijn, die oude vriend was er net als jij (toevallig) alleen die ene dag. Maakt niet uit, je gaat samen koffiedrinken, je praat bij en spreekt af om contact te houden. Een oude vriendschap is hersteld. Van het een komt het ander en ...
Hoe leuk is ouder worden? Objectief bezien niet bepaald leuk. Mooie meisjes verliezen van lieverlee hun jeugdige schoonheid. Ervaren sporters kunnen niet meer mee met de aanstormende jongere generatie en houden er noodgedwongen mee op. Meisjes waar het mooiste van af is en sportmensen die over hun top heen zijn, zijn nog niet eens echt oud. De tand des tijds knaagt rustig maar gestaag verder.
Heteromannen zijn nergens banger voor dan om te worden versleten voor homo. Daarom lopen ze rond in seksloze kleren. Dus is die sexy ex-girlfriendjeans volgens Levi's bedoeld voor de man die heimwee heeft naar zijn ex-vriendin die er altijd zo verdomd lekker uitzag in haar skinny. Zoals de boyfriendjeans zo heet om te voorkomen dat alleen lesbiennes zo'n lompe mannenbroek aantrekken. De doelgroep is per definitie niet homo want een homo heeft geen ex-vriendin, die heeft ex-vriendjes.
Wat eten de Henk en Ingrids die altijd om het hardst schreeuwen dat 'zij' zich maar aan 'ons' moeten aanpassen? Zo gauw het kon lieten ze witlof en andijvie staan voor saté en nasi, nu eten ze misschien wel stiekem Turkse pizza en Marokkaanse couscous. Geen bloempap met suikerstroop in ieder geval.
De gebondenheid van de rokende partner aan een strak schema kan een steen des aanstoots worden voor een weinig begripsvolle niet-rokende wederhelft. Om de zoveel tijd, in de zwaarste gevallen tot minder dan een halfuur, moet het gewoon gebeuren, je kan de klok erop gelijkzetten. De dvd-speler wordt ervoor gepauzeerd en zelfs belangrijke gesprekken worden onderbroken omdat de roker de deur uit moet om zijn ding te doen. Dat is een verschil met vroeger toen roken nog salonfähig was, toen viel het nog niet zo op hoe dwingend het schema is.
........zij weten het, ik weet het, ik weet dat zij het weten en zij weten dat ik weet dat zij het weten. De verhoudingen zijn helder, mijn lot is in hun handen en dat moet ik aanvaarden, omdat ik geen andere keus heb. Meestal weet ik, door list en bedrog, maar vooral door zoveel mogelijk binnen te blijven, de dans te ontspringen. Maar soms is het raak.
Kookcursussen waren er altijd al bij de vleet, maar als ik helemaal zelf in de hand wil houden wat er uiteindelijk op mijn bord komt te liggen, dan kan ik tegenwoordig een cursus slachten volgen. Voordat mijn biefstukje in zo'n schuimachtig bakje met cellofaan eromheen in de koeling van Albert Heijn ligt, gebeuren de interessantste dingen. Zonde om dat stukje culinair genot te laten liggen.
Lees hoe ik 2 weken lang naar meestal verrukkelijke blote vrouwen en meestal weerzinwekkende blote mannen heb gekeken, en naar wat ze met elkaar doen. Hoe ik sindsdien over de schepping denk. En of ik aan die 2 weken porno genoeg heb.
Toen ik haar leerde kennen, rookte ze niet. Zei ze. Af en toe een sigaretje op een heel speciaal moment, dat maakt je nog geen roker. Vond ze. Vroeger rookte ze, maar ze was ermee gestopt. Ze was een van degenen die het aankunnen om een klein beetje te zondigen. Dacht ze.
Na zijn dood ben ik er over gaan nadenken. Of ik het wil en of ik het in me heb. Ben ik de nieuwe Mulisch, ofwel de grootste schrijver van Nederland, dat is de kwestie. Een argument tegen is dat ik qua reputatie bij lange na nog niet in zijn schaduw kan staan. Argument voor is dat ik uitzonderlijk goed schrijf. Nog een argument voor, en dat volgt direct uit het eerste, is dat mijn arrogantie die van Mulisch minimaal evenaart.
De schade opnemen, daar kwam ik dit jaar niet onderuit aan het begin van het nieuwe radio- en televisieseizoen. Het inkorten met een half uur van mijn favoriete doordeweekse avondprogramma op de radio, BNN Today hakte er meteen stevig in. Wegens zendtijduitbreiding voor de fors gegroeide ouderenomroep MAX moesten de jonge honden van BNN inschikken. Kennelijk voelen veel mensen zich tegenwoordig al vroeg oud.
Mijn thermostaat 1 graadje lager? No way! No fucking way! Een beter milieu begint bij jezelf? Prima! Maar niet ten koste van een eerste levensbehoefte, een comfortabel warm huis. Zondag was het 10 oktober, ofwel '10-10'. Dat is de titel van een wereldwijd milieu-initiatief met als doel om in 2010 10% minder CO2 uit te stoten dan in 2009. Helemaal voor, goed idee, applaus. Maar ik ga er niet voor in de kou zitten. Omdat ik er geen zin in heb, en omdat het verlakkerij is.
Hij zat er een beetje verongelijkt bij, Geert Wilders, op de beklaagdenbank. Hij had toch alleen maar de waarheid gezegd? Hoe kan je voorkomen tegen schenen te schoppen als je aantoont dat de islam een ideologie is, een totalitaire ideologie zelfs en dat de islam daardoor een bedreiging vormt voor de westerse maatschappij. En dan word je door 'de linkse kerk' weggezet als iemand die onschuldigen beledigt. Wilders heeft een punt.
Waarom zou leven als God in Frankrijk eigenlijk voor het summum van genieten staan? Zou het opperwezen er wel eens na het hoogseizoen geweest zijn? Ik wel! En ik kan verzekeren dat je Hem vanaf september niet in Frankrijk tegen zal komen. Zelfs niet in de Provence.
De meesten van jullie zijn misschien al een beetje over jullie kampeertrauma's heen maar voor mij zijn ze nog volkomen actueel. Ik ga bij deze proberen ze van me af te schrijven om ze op die manier een plaatsje te geven. Ik waarschuw bij voorbaat, gevoelige zieltjes kunnen beter afhaken want er gaat een beerput open. Letterlijk!
Waar hebben duiven hun onomstreden positieve reputatie toch aan te danken? Zijn het hun opvallende verdiensten voor de maatschappij? En welke mogen dat dan wel zijn? Brengen vredesduiven soms vrede? Natuurlijk niet, nog nooit heeft een duif een oorlog voorkomen of laten ophouden. Postduiven hebben zonder scrupules chantagebrieven, dreigbrieven en zelfs oorlogsverklaringen op hun bestemming bezorgd. Het maakt ze helemaal niets uit, als ze hun voer maar krijgen.
Langzaam maar onherroepelijk wordt dat ranke jonge stammetje met die gladde bast, soepele twijgjes en groene blaadjes getransformeerd tot een dikke stramme knoestige boom met onbuigzame kale takken en een gegroefde bemoste schors waarachter hij van binnen al aan het wegrotten is.
Een keertje in de poep trappen is eigenlijk een eufemisme voor de feitelijke omvang van wat je gerust een invasie in je comfortzone kan noemen. Meestal heb je uitgerekend schoenen met profielzolen aan op het moment dat je in een enorme versgedraaide zachte stinkende bolus trapt die midden op het trottoir ligt te dampen. Met heel veel gleuven waartussen de stront zich moeiteloos kan verschansen.
Het begint goed, je zit in een bijna lege trein, een hele anderhalfzitsbank die bij het spoor voor tweezitsbank doorgaat, tot je beschikking. Plus die er tegenover, inclusief de extra beenruimte die je in een volle trein moet afstaan aan je overbuurman of -vrouw. Alles lijkt optimaal voor een aangenaam reisje van een uur in de Intercity. En dan komt er op het station toch nog een allerlaatste passagier binnen. Alle lege banken loopt hij voorbij, hij komt tegenover je zitten, erger nog, naast je.....
Alle fysieke ellende die normaal netjes verborgen blijft onder passende kleding komt opeens aan het licht als de thermometer de 30 graden overschrijdt en er van alles uit gaat. Ook ik heb daar moeite mee. Maar de hitte geeft mooie mensen juist de kans het verschil te maken en daartegen heb ik geen bezwaar. Als het leuke meisje bij de bakker haar keurige overhemdje verruilt voor een spaghettitopje krijg ik nog meer zin in een lekker broodje.
Normaal gaat er al nauwelijks een dag voorbij zonder dat ergens voetbal op tv is, laat staan nu het WK gespeeld wordt. En dat terwijl voetbal een slecht surrogaat is voor iets veel leukers. Seks! Er zijn verrassende overeenkomsten maar ze vallen allemaal in het nadeel van voetbal en in het voordeel van seks uit. Een van de overeenkomsten is dat iets ergens in moet. Bij voetbal moet er een bal in het doel en bij seks een penis in een vagina. En dat laatste is eigenlijk maar 1 van de vele fascinerende variaties die seks kent.
Er is geen slechter moment om naar politici te luisteren dan in verkiezingstijd. In verkiezingstijd vertellen ze ons wat ze denken dat we willen horen. Dat alles voor ons zoveel mogelijk bij het oude blijft. Dat we gewoon door kunnen gaan met consumeren, daarmee paaiden ze ons altijd al. Maar de laatste jaren zijn er politici bijgekomen die beloven dat ook de Nederlandse cultuur en identiteit, het resultaat van eeuwen van evolutie en invloeden van buitenaf, voortaan een beschermd dorpsgezicht is.
Welke sport wordt er eigenlijk beoefend in een sportschool? Geen enkele. Sporten is alleen maar een naam die staat voor wat er gebeurt tussen het betreden en het verlaten van een sportschool. De sportschoolabonnementhouders die ik ken, verschillen weinig van gemiddelde Nederlanders. Even vadsig, net zo'n slechte conditie.
De laatste jaren is er weer alle aanleiding om lekker te schelden op het kapitalisme. Ik vind het verrukkelijk. Eerst de kredietcrisis waarvan we de schuld aan de banken konden geven. In het kielzog van inhalige bankiers in hun blinde jacht op superbonussen trokken ze, mede dankzij de dwaze leenzucht van burgers, kortzichtige overheden en falende beleggingsstrategieën uiteindelijk de hele wereld een financieel moeras in. En nu weer de landencrisis waarvan we de schuld, behalve aan de domme Grieken kunnen geven aan gewetenloze valutahandelaren die de Euro kapot aan het speculeren waren.
Regelmatig hoor ik een meisje gillen als reactie op intimiteiten waarvan de aard en de al of niet gewenstheid ervan een object van mijn dus grotendeels onbevredigde nieuwsgierigheid blijven. En er zijn altijd een paar jongens bij die met de regelmaat van de klok op de grond spugen. Pfft, pfft. Ze zullen wel vies van zichzelf zijn. Er wordt eens een brommer gestart die, nadat er een paar meter met loeiende motor mee gereden is, vrijwel onverrichter zake weer tot rust komt.
8% van de Nederlanders gelooft dat we geïnfiltreerd zijn door bezoekers uit de kosmos die zich geraffineerd weten voor te doen als mensen zoals u en ik. Dus 1 op de 12 mensen die ik op de Nederlandse straten tegenkom, meent omringd te zijn door aliens. Nu weet ik zeker dat ik omringd ben door gekken. Want gekken geloven in hersenschimmen, er is geen spoor van bewijs dat E.T. en zijn makkertjes bestaan.
Het moet wel een probleem zijn, bijna 1 miljoen mensen binnen onze landsgrenzen met een godsdienst die hier en daar lelijk botst met onze liberale westerse opvattingen. Niet alleen roept er soms een imam dat homo's van kerktorens naar beneden gegooid moeten worden en vermoordde een fundamentalistische moslim onze eigen Theo van Gogh, maar ook vrouwen schijnen het nogal eens zwaar te verduren te hebben. En omdat het allemaal met de Koran in de hand gelegitimeerd kan worden, moeten we daar maar eens gauw korte metten mee maken. Of niet soms?
Voor het eerst in mijn leven naar een parenclub geweest. Er deed zich toevallig een goede gelegenheid voor en natuurlijk was ik nieuwsgierig. Ik kon me wel voorstellen wat ik er zou aantreffen: wilde seks, iedereen die het ongegeneerd met iedereen doet. Maar de werkelijkheid tartte alle verwachtingen.
Op een aantal plaatsen in Nederland hebben ze het bekende probleem met groepen Marokkaanse jongens. Zeg maar de Kutmarokkanen onder de Marokkanen. Tuig of schorem zouden we vroeger gezegd hebben toen de raddraaiers nog gewoon blank waren. Dat het aantal probleemgevallen onder Marokkaanse jongens groter is dan onder andere jongeren wil niet zeggen dat er andere oplossingen nodig zijn. De oorzaak is namelijk dezelfde: slechte opvoeding.
Wouter Bos heeft in zijn achterkamertje de banken gered zonder mij te vragen of ik het er mee eens was. Zo zie ik het graag, dat je iemand iets kunt toevertrouwen. Stel je dan eens voor dat we geregeerd werden door alleen maar intelligente, verstandige, kundige mannen en vrouwen die je ons land rustig kan toevertrouwen. Die als het echt nodig is de belastingen durven te verhogen in plaats van de rekening door te schuiven naar de volgende generatie. Ik verlang van die regering niet meer dan dat ze er in hun achterkamertjes alles aan doen om verstandig beleid te maken
Hoe word je als man een lustobject? In Esquire vindt je er niets over. Als man moet je het doen met een soort denkbeeldig padvindershandboek. Waarvan de inhoud, net als die van de bijbel nooit verandert. Waar vrouwen zich via hun eigen vakliteratuur maandelijks laten bijscholen in de nieuwste inzichten over zichzelf en over het verleggen van grenzen, laten Esquiremannen zich elke maand vertellen wat ze al wisten.
Mist een meisje dat niet aftelt tot ze eindelijk in een strak topje en een kort rokje naar de disco mag, maar in plaats daarvan het ruime sop kiest, geen essentiële fase in haar ontwikkeling? Welke ontwrichtende consequenties staan haar tere kinderziel te wachten als ze de wijde wereld verkent in plaats van de mond van een of andere puistenkop in het fietsenhok? Wat is er mis met zo snel mogelijk de havo afmaken? Hoe sneller een meisje op een veilige kantoorbaan zit, hoe beter. Toch?
Kritische stukjes schrijven is wat mij betreft meestal een eenzaam gebeuren. Niet zelden lijk ik wel de enige die de absurditeit inziet van het verschijnsel dat ik beschrijf. Stiekem hoop ik altijd dat de stukjes die het oplevert zo venijnig zijn dat de desbetreffende verschijnselen onder mijn beukende woorden en de scherpte van mijn formuleringen vanzelf bezwijken, maar meestal moet ik me tevreden stellen met het voldane gevoel dat ik het weer mooi gezegd hebt. Bij het verschijnsel Wilders is dat totaal anders.
Stel, je zit voor langere tijd op Bali. Dat is het Zwitserlevengevoel in het echt. Stel, je zit op Bali en je geld staat op een bankrekening bij ABN Amro. Nog steeds geen vuiltje aan de lucht; na het dipje van een jaar geleden lijkt DE bank weer helemaal back in business. Stel dan dat je ook nog een bankpas van ABN Amro hebt, wereldpas heet dat daar, dan trek je de roepies met stapels tegelijk uit de geldautomaat. En als je je wereldpas in je E-dentifier steekt kan je internetbankierend vanuit je hangmat je scheepje met geld de hele wereld over navigeren. Wat kan je gebeuren?
Via via, ik kan mijn bronnen natuurlijk niet noemen, ben ik in het bezit gekomen van een ontwerptekst van de toespraak die Wilders voor partijgenoten (en kennelijk voor de tv) zal houden indien er op korte termijn Tweede Kamerverkiezingen zijn en hij die wint. Ik heb de tekst samen met deskundigen bestudeerd en alles wijst er op dat hij werkelijk van Wilders is. Hij heeft al diverse keren aangegeven dat hij verwacht dat het kabinet binnenkort zal vallen en is zich kennelijk al aan het warmlopen. Hieronder staat de toespraak.
De grote jongens zijn in Kopenhagen druk aan het onderhandelen over een klimaatakkoord. Maar ook de PVV heeft een eigen klimaatstandpunt en dat wordt vertolkt door een heuse klimaatwoordvoerder. Richard de Mos heet de nieuwste ster aan het PVV firmament. Alsof hij nooit anders gedaan heeft mengt hij zich parmantig in het Nederlandse klimaatdebat. Een raketgeleerde is hij niet, hij ziet er uit zoals ik me de voorzitter van de supportersvereniging van ADO Den Haag voorstel. En zo praat hij ook.
De tweede man naast een sterke mannelijke leider is vaak vrouw. Ze is volkomen loyaal, gaat voor hem door het vuur, twijfelt geen seconde aan hem en doet zonder na te denken alles dat hij haar vraagt. Liefst gaat ze nog een stapje verder, ze is zijn Zoef de Haas, zo gretig dat ze in toom gehouden moet worden. Juan Peron had zijn Evita, Mao zijn eigen vrouw Jiang Qing, Hitler had Eva Braun en Jezus Maria Magdalena. De hondstrouwe vazal van Geert Wilders heet Fleur Agema.
Zelfs Geert Wilders zal de Islam niet de schuld geven van het afgrijselijke typisch Nederlandse klimaat. Al weet je het met hem nooit zeker. Om aan de kou, de wolken, de regen en de gure wind te ontsnappen vluchtte ik in oktober een paar weken naar Sevilla. Daar was het nog gewoon zomer zoals het hoort.
Prachtige stad trouwens. En daarmee een pleidooi voor de Islam.
Mao zal niet gedacht hebben dat China zich onder zijn rechtstreekse opvolgers tot een kapitalistische grootmacht zou ontwikkelen. Zo vanzelfsprekend en zo vloeiend ging het alsof de communistische revolutie nooit anders bedoeld was dan als opmaat voor het kapitalisme. Wat heeft Wilders met zijn PVV in gang gezet? Zullen we over 20 jaar met een zucht van verlichting constateren dat de duivel (Allah) dankzij hem verslagen is? Of zal blijken dat deze merkwaardige periode in onze geschiedenis het begin is van iets heel anders?
De laatste jaren is er weer alle aanleiding om lekker te schelden op het kapitalisme. Ik vind het verrukkelijk. Eerst de kredietcrisis waarvan we de schuld aan de banken konden geven. Geleid door inhalige topmannen in een blinde jacht op superbonussen trokken ze domme burgers, domme overheden en domme andere banken en uiteindelijk bijna de hele westerse wereld een financieel moeras in. En nu weer de landencrisis waarvan we de schuld behalve aan de domme Grieken kunnen geven aan gewetenloze valutahandelaren die de Euro kapot aan het speculeren waren. Oude tijden lijken teruggekeerd. Is Marx al gesignaleerd?
