Ik hou van uitdagende games, games die mijn reflexen testen en mijn hersenpan laten kraken. Dergelijke games komen helaas steeds minder voor, vooral wanneer je kijkt naar de bigbudget games die gevoelsmatig gemakkelijk worden gehouden om zo maar bij de grote meute in de smaak te vallen.
Er leek echter een sprankje hoop. Dark Souls zou je kwellen, tot het uiterste drijven, ervoor zorgen dat je huilend bij je moeder op schoot kruipt... althans als je de reviews mag geloven. Ik heb de reviews van de meest gangbare gamewebsites en magazines doorgenomen. Sommige lieten het lijken alsof je kansloos bent tegen alles wat je tegenkomt en de eerste kerker zou je al tot waanzin drijven. De reviewers waren het er over eens, dit was het moeilijkste spel van deze generatie. Die moest ik dus hebben! Inmiddels staat er zo'n 40 uur op de teller en ik kan maar één ding concluderen, de moeilijkheidsgraad is teleurstellend. Als dit het moeilijkste is dat deze generatie te bieden heeft dan denk ik dat ik games de volgende generatie met mijn ogen dicht ga spelen.
Dit roept de vraag bij mij op; zijn de jongere gamers niets gewend of de 'oudere' rotten het gamen verleerd? Je gaat inderdaad wel eens dood in het spel, al valt dat reuze mee in vergelijking met wat de reviews beweren, maar dat maakt het spel nog niet overdreven moeilijk. De reden waarom veel gamers janken dat het moeilijk is, komt waarschijnlijk omdat je niet als een soort Rambo (misschien is Conan een betere naam hier) door het spel heen kunt raggen zoals in al die simpele FPS van tegenwoordig. Neem je echter even de tijd de aanvalspatronen van de vijanden te leren dan is Dark Souls, net als ondere andere Ninja Gaiden Sigma, verre van moeilijk. Sterker nog, de meeste vijanden zijn ronduit achterlijk en hebben vaak een doodpunt (een plek waar ze niet voorbij lopen of een object waar ze achter blijven steken) van waaruit je ze gemakkelijk doodt.
Een mooi voorbeeld zijn de twee Hydra's die in de game zitten. Een indrukwekkende vertoning, maar niet meer dan dat. Ga simpelweg dichtbij staan, ontwijk de aanvallen en je kunt de koppen er zo afhakken. Ander voorbeeld is een monsterlijke draak die hangend aan een rotswand de weg blokkeert naar een gebied dat is bedoeld voor een later stadium in de game. Het gedrocht kotst telkens de vloer onder met gif en met lage stats en armor ben je als je dichtbij komt zo dood. Heb je echter met je level 10 personage een boog, genoeg pijlen en wat geduld dan kun je hem probleemloos vanaf veilig afstand uit de weg ruimen voor wat leuke punten en items. En zo zijn er tal van 'moeilijke' vijanden die met een beetje slimme benadering geen enkel probleem opleveren. Zelfs de meeste eindbazen zijn simpel, meestal heb je één of twee keer nodig om het patroon te ontdekken en daarna heb je ze vaak zo te pakken.
Laat ik voorop stellen dat dit niet echt kritiek op het spel zelf is. Ik vind het een topgame en prima zoals het is en in bijna alle spellen zijn dergelijke trucjes te vinden. Maar ik vind het vreemd dat het wordt weggezet als zo onmogelijk moeilijk, terwijl het bijvoorbeeld niets moeilijker is dan Uncharted 3, waar ik ook regelmatig dood ging omdat ik niet goed op de vijanden lette of te onvoorzichtig te werk ging. Enige verschil is dat je in Dark Souls een stukje opnieuw moet spelen terwijl je bij de meeste games meteen begint op de plek waar je 'dood' ging. En Dark Souls straft je voor je falen door het verliezen van je behaalde souls (vergelijkbaar met experience points).
Waarschijnlijk is het deze afstraffing die speler het meest raakt. Gamers zijn gewend aan oneindig doorspelen zonder dat een fout werkelijk wordt bestraft, dat dingen worden voorgekauwd, dat je aanwijzingen krijgt bij moeilijke stukken en dat het spel je handje vasthoudt zodat je geen foutjes maakt. Als er dan een game verschijnt, die niets meer is dan werkelijk een game en je zonder pardon in het diepe gooit en je bent aangewezen op je eigen skills, dan wordt deze meteen bestempeld als onmogelijk.
Ik ga niet beweren dat games vroeger beter waren, maar moeilijker waren ze ongetwijfeld. Voor iedereen die Dark Souls, Ninja Gaiden Sigma of Devil May Cry moeilijk vindt, speel eens wat spellen van voor het PlayStation 2-tijdperk en leer echt gamen!
Reacties op dit bericht
quote:Jamestown is patronen onthouden, er zijn nog vele lastigere shmups te vinden dan Jamestown. http://www.youtube.com/watch?v=nscP9QpXoFMOp zondag 15 januari 2012 @ 19:48 schreef Jinglebones het volgende:
De columnist moet eens spellen als VVVVV of Jamestown op Judgment gaan spelen, dan praten we verder over hoe alles vroeger moeilijker was.
quote:Er zijn altijd lastigere games, maar als jij Jamestown op Judgment uitspeelt, dan hoor ik het graag. Ik heb na 10 uur het nog niet voor elkaar gekregen om een enkel level te halen. Puur omdat iets patronen heeft is het niet gelijk een cakewalk als je die patronen kent, wat zou dat de wereld makkelijk maken.Op zondag 15 januari 2012 @ 22:46 schreef RitseB het volgende:
[..]
Jamestown is patronen onthouden, er zijn nog vele lastigere shmups te vinden dan Jamestown. http://www.youtube.com/watch?v=nscP9QpXoFM
albedo (FOK!games crew) 15-01-2012 @ 23:32
quote:Ik denk niet dat ik beter ben, dan weet ik gewoonOp zondag 15 januari 2012 @ 13:16 schreef DrMatta het volgende:
Ik heb Dark Souls ook met beide eindes uitgespeeld (alle guilds en vrijwel alle spells gehaald) maar zeggen dat het weinig uitdaging bood is gewoon onzin en opschepperij. Die toon lees ik een beetje door heel deze column overigens.
"Games van vroeger waren moeilijker" is ook onzin.
Cartridges hadden een limiet en devs moesten een keuze maken (geen saves of in 1x dood (of beide) omdat het spel klein was) Pattern memorization was vroeger 10x erger dan nu - menig game kon na een tijdje binnen 15 min uitgespeeld worden. De meeste concepten waren ook nieuw en/of je was jonger en kon bepaalde dingen nog niet zo goed.
Uitdaging is nooit compleet weggegaan (zet spellen gewoon op hard?) Er zijn echter wel veel 'elitist' gamers bijgekomen die al 15/20+ jaar spelletjes spelen en denken dat ze beter zijn dan de rest.
albedo (FOK!games crew) 15-01-2012 @ 23:32
quote:Die spellen ken ik, en grappig is dat deze 'nieuwe' games moeilijk zijn door hun oldschool gameplayOp zondag 15 januari 2012 @ 19:48 schreef Jinglebones het volgende:
De columnist moet eens spellen als VVVVV of Jamestown op Judgment gaan spelen, dan praten we verder over hoe alles vroeger moeilijker was.
quote:Jij noemt het oldschool, ik noem het indie/budgetOp zondag 15 januari 2012 @ 23:32 schreef albedo het volgende:
[..]
Die spellen ken ik, en grappig is dat deze 'nieuwe' games moeilijk zijn door hun oldschool gameplay
D-vide (FOK!games crew) 15-01-2012 @ 23:48
quote:Dat is niet moeilijk. Dat is onmogelijk. In Japan een hele effectieve manier om yens uit de zakken van Japanners te trekken. Er zijn genoeg spellen die moeilijk zijn zonder dat je schieten in moet houden en kogeltjes moet ontwijken. Hoe moeilijk ze dat ook maken, het blijft regendruppels ontwijken.Op zondag 15 januari 2012 @ 19:48 schreef Jinglebones het volgende:
De columnist moet eens spellen als VVVVV of Jamestown op Judgment gaan spelen, dan praten we verder over hoe alles vroeger moeilijker was.
quote:En die causale relatie werkt hoe precies?Op maandag 16 januari 2012 @ 01:33 schreef Morphisor het volgende:
Jingle, je kan nu wel leuk allerlei indie games op gaan noemen die het wél goed doen, maar feit blijft dat er onder de grote titels bar weinig uitdaging te vinden is. En aangezien 90% van de gamers niet verder kijkt lijkt me dat nogal relevant.
albedo (FOK!games crew) 17-01-2012 @ 00:18
quote:Ik vind die exploits ook niet erg en je moet vaak wel je best doen en tijd erin steken om ze te vindenOp maandag 16 januari 2012 @ 11:12 schreef Poit het volgende:
Toch vraag ik me af hoe de albedo een game als Dark Souls moeilijker zou willen maken. Waar zou je de uitdaging in leggen?
Wel grappig trouwens, je legt de nadruk op de patronen en beperkte moeilijkheidsgraad in DS maar ondertussen maak je blijkbaar wel gebruik van exploits. Die zou je toch niet nodig moeten hebben?
Maar betere AI kan een spel degelijk moeilijker maken. In DS maken veel vijanden zichzelf gewoon dood en dat zelfs zonder exploits.
quote:Wie zegt dat er hier een causale relatie is?Op maandag 16 januari 2012 @ 14:41 schreef Jinglebones het volgende:
[..]
En die causale relatie werkt hoe precies?
Zijn games makkelijk omdat grote groepen consumenten dat zo willen? If so, wat is dan in vredesnaam het probleem?
Zijn er grotere groepen gamers, omdat games tegenwoordig er makkelijk te doen zijn? Nog steeds, wat is het probleem?
Of zijn games makkelijker, omdat bedrijven denken dat consumenten dat zo willen en zo ja, waarom klopt het dan voor de overgrote meerderheid?
Het probleem zit hem echt niet in de industrie volgens mij, het probleem zit hem in de consument. Die koopt deze games en laat zo zien wat ze willen. Bedrijven gaan geen moeilijke games maken voor een enorm budget als daar geen markt voor is. Dat heb ik overigens al eerder gezegd in deze discussie, hoop niet dat ik me moet blijven herhalen.
quote:De markt is sinds Duke Nukem, Doom en Quake vertienvoudigd. Vroeger en nu vergelijken is leuk, maar dat is een vergelijking die echt volledig mank gaat omdat gamers een totaal andere groep zijn dan twintig jaar geleden.Op dinsdag 17 januari 2012 @ 19:04 schreef Morphisor het volgende:
[..]
Wie zegt dat er hier een causale relatie is?
Het is een feit dat de meeste mensen niet verder zullen kijken dan die games die je overal geadverteerd ziet worden, de games die hun vrienden ook kennen. Dat is altijd al zo geweest, ook in de tijd dat nog niet alles werd voorgekauwd voor de speler.
Ik noem een Doom, Quake en Duke Nukem. Spellen die geweldig goed verkochten, terwijl ze je nooit vertelden welk knopje je op moest drukken en welke gang je in moest. Daar was je zelf wel slim genoeg voor!
Niemand had daar ooit problemen mee, maar blijkbaar heeft ergens onderweg iemand bedacht dat de massa zó dom is dat die aanwijzingen nodig zijn.
En inderdaad, dat zoveel mensen het nog steeds kopen zorgt ervoor dat ze geen reden hebben om het anders te doen. Was het maar anders.
D-vide (FOK!games crew) 19-01-2012 @ 14:05
quote:Je argument gaat mank op het moment dat je zegt dat wanneer games té makkelijk zijn, mensen interesse verliezen. Wie zegt dat? Misschien willen mensen wel makkelijk. Anders zou de Wii balance board toch niet verkopen? je hoeft immers niet naar de sportzaak.Op dinsdag 17 januari 2012 @ 19:28 schreef Jinglebones het volgende:
[..]
De markt is sinds Duke Nukem, Doom en Quake vertienvoudigd. Vroeger en nu vergelijken is leuk, maar dat is een vergelijking die echt volledig mank gaat omdat gamers een totaal andere groep zijn dan twintig jaar geleden.
Als games te makkelijk waren voor iedereen, dan verloor men snel interesse, maar dat gebeurt niet gezien de miljarden omzet die elk jaar gedraaid wordt. Als de consument dit niet wil moet ie dat laten merken.
quote:Als ze gamers TE laag zouden inschatten, dan zouden games niet gespeeld worden door de enorme massa die het speelt. Mensen kunnen wel makkelijk willen, maar TE is nou eenmaal de negatieve variant ervan. Dus die argumentatie gaat helemaal niet mank, die is zelfs hartstikke logisch.Op donderdag 19 januari 2012 @ 14:05 schreef D-vide het volgende:
[..]
Je argument gaat mank op het moment dat je zegt dat wanneer games té makkelijk zijn, mensen interesse verliezen. Wie zegt dat? Misschien willen mensen wel makkelijk. Anders zou de Wii balance board toch niet verkopen? je hoeft immers niet naar de sportzaak.
De claim dat games te makkelijk zijn afbreken met het argument dat ze nog steeds goed verkopen slaat de plank volledig mis. Veel developers geven ook aan dat ze hun games makkelijker maken om een groter publiek te bereiken. Denk maar aan Square Enix en Team Ninja.
De vraag is of het aan de consument ligt of aan de developers die de consument te laag inschatten.
of steeds opnieuw moet beginnen zoals bij een oude mario. Maar het klopt dat ik me wel kapot erger aan games waar ze wel heel erg je handje blijven vasthouden
